Πολύ συχνά διαβάζουμε στις ειδήσεις για θανάτους αρκούδων στη Βόρεια κυρίως Ελλάδα από τροχαία ατυχήματα. Σύμφωνα με έρευνα το 2012 ήταν η χρονιά με τα περισσότερα καταγεγραμμένα θύματα με τις νεαρές σε ηλικία αρκούδες να αποτελούν το μισό αριθμό των νεκρών. Προφανώς δεν είναι μόνο οι αρκούδες που είναι ένα είδος υπό διωγμό και εξαφάνιση στον ευρύτερο ελλαδικό χώρο αλλά και παγκόσμια. Πέρα από τους τραυματίες και τους νεκρούς ανθρώπους από ατυχήματα στους δρόμους, δεκάδες είδη ζώων χάνουν τις ζωές τους στα οδοστρώματα των κεντρικών και περιφερειακών δρόμων. Σκύλοι, γάτες και περιστέρια στις λεωφόρους των πόλεων αλλά και λύκοι, αλεπούδες, ελάφια, χελώνες, νυφίτσες, σκατζόχοιροι και άλλοι στην εξοχή. Δεν μπορούμε να θεωρούμε αυτές τις ζωές ως παράπλευρες απώλειες μιας αναπόφευκτης κατάστασης και ως εκ τούτου οφείλουμε να δούμε τι ευθύνεται γι’ αυτό…

Οι περισσότερες περιβαλλοντικές οργανώσεις κάνουν εκστρατείες ζητώντας ”ρεαλιστικές” λύσεις στο ζήτημα. Να γίνονται δηλαδή μελέτες πριν φτιαχτούν οι δρόμοι και ειδικές κατασκευές με κάγκελα και περάσματα για τα ζώα. Παράλληλα προσπαθούν να προσεγγίσουν τους κυνηγούς και τους κτηνοτρόφους ως αρωγούς στην προσπάθεια για τη διάσωση των ζώων! Οι λύσεις αυτές αγνοούν το συνολικό ζήτημα της επέκτασης του πολιτισμού σαν βασικό αίτιο της εξαφάνισης της άγριας ζωής στο πλανήτη αλλά και του ανθρωποκεντρισμού και του διαχωρισμού από τη φύση ως βασικό ιδεολογικό υπόβαθρο της ψευδαίσθησης της ανθρώπινης υπεροχής και της συνεπακόλουθης καταστροφής της. Ο ανθρωποκεντρισμός αλλά και η σύγχρονη εμπορευματοποίηση των σωμάτων και της ζωής των ζώων αποτελούν βασικές αιτίες, αφού οι γουναράδες της Σιάτιστας (περιοχή με εκτροφεία ζώων για γούνες αλλά και με το μεγαλύτερο ποσοστό ατυχημάτων με αρκούδες) ή οι κυνηγοί που πάνε να σκοτώσουν άγρια ζώα μέσα στο δάσος προφανώς και δεν θα νοιαστούν για την αρκούδα που περνάει το δρόμο, αν δεν την σκοτώσουν επίτηδες. Σε περιοχές με κτηνοτροφική δραστηριότητα τα άγρια ζώα αντιμετωπίζονται από τους ανθρώπους ανταγωνιστικά ως προς τα ζώα που οι ίδιοι έχουν φυλακίσει για να σκοτώσουν αργότερα για εμπόριο ή τροφή. Έτσι τα αυτοκινητιστικά ατυχήματα πολλές φορές είναι καλοδεχούμενα αφού συμβάλλουν στην μείωση του πληθυσμού των άγριων ζώων που οι ίδιοι κυνηγούν ούτως ή άλλως με το τουφέκι.

Η άνευ προηγουμένου απειλή για εξαφάνιση των υπόλοιπων ζωικών ειδών στον πλανήτη είναι αποτέλεσμα του τρόπου ζωής και οργάνωσης της μαζικής κοινωνίας και του βιομηχανικού πολιτισμού των τελευταίων δύο αιώνων. Η ραγδαία επέκταση της τεχνολογίας και η χρήση της στην παραγωγή σε συνδυασμό με την καπιταλιστική λογική της μέγιστης κερδοφορίας οδήγησαν σε μια ανεξέλεγκτη λεηλασία του φυσικού κόσμου με αποτέλεσμα σχεδόν όλα τα ζωικά είδη να βλέπουν τους βιοτόπους τους να συρρικνώνονται ή να καταστρέφονται ολοσχερώς. Ο τρόπος που λειτουργεί η βιομηχανική κοινωνία και η οικονομία της επιτάσσει και επιβάλλει για την διαιώνισή της μια συνεχόμενη πρόοδο της τεχνολογίας και της μεγιστοποίησης του κέρδους, πράγμα που σημαίνει εκμετάλλευση της φύσης με κάθε κόστος. Αυτό βέβαια δεν αποτελεί χαρακτηριστικό μόνο των καπιταλιστικών σχέσεων αλλά του πολιτισμού γενικότερα ο οποίος από τη γέννησή του στηρίχθηκε σε μια γεωγραφική και πληθυσμιακή επέκταση και εξάπλωση με στόχο τη διαιώνιση της κυριαρχίας.

 Η πραγματική επέλαση των ανθρώπινων δραστηριοτήτων πάνω σε κάθε γωνιά του πλανήτη στερεί σε εκατομμύρια είδη το σπίτι τους. Ένας τεχνόκοσμος που σαρώνει τα πάντα στο πέρασμά του και επιδιώκει να καλύψει κάθε κομμάτι γης με τσιμέντο καταπίνοντας κάθε ζωή. Φωτιές, καλλιέργειες, αποξηράνσεις, φράγματα, εξορύξεις, βιομηχανικές δραστηριότητες και μόλυνση συνθέτουν την εικόνα της καταστροφής και της εξαθλίωσης ολόκληρων βιοτόπων. Για να μεταφερθούν τα προϊόντα που παράγονται από τις βιομηχανίες στους κατοίκους των πόλεων έχει κατασκευαστεί ένα παγκόσμιο δίκτυο εμπορίου σε στεριά, θάλασσα και αέρα. Δάση ολόκληρα κόβονται στη μέση για να φτιαχτούν οι δρόμοι, διαρρηγνύοντας την ολότητα της ζωής μέσα σε αυτά και δημιουργώντας τεχνητά τείχη ανάμεσα στα ζώα, με αποτέλεσμα τη διατάραξη και εμπόδιση της βιωσιμότητας. Το θαλάσσιο εμπόριο ευθύνεται για τη δολοφονία χιλιάδων ζώων της θάλασσας, είτε σκοτώνοντας απευθείας ζώα με τις προπέλες των πλοίων, είτε διαταράσσοντας τα ρεύματα που ακολουθούν τα ζώα κάνοντάς τα να χάσουν τον προσανατολισμό τους, είτε μολύνοντας τους ωκεανούς με καύσιμα και σκουπίδια. Το ίδιο ισχύει και για τους κατοίκους του ουρανού, τα πτηνά, που βρίσκουν το θάνατο στους έλικες των αεροπλάνων αλλά και που αποπροσανατολίζονται στο ταξίδι τους για τις νότιες χώρες από τα ωστικά και εναέρια κύματα που εκπέμπονται για την εξυπηρέτηση της εναέριας κυκλοφορίας.

 Η παγκόσμια και εκτεταμένη χρήση του αυτοκινήτου αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό του σύγχρονου τρόπου ζωής. Τα αυτοκίνητα ευθύνονται για τους περισσότερους θανάτους ανθρώπων και ζώων στο σύγχρονο κόσμο, αλλά και για τη μόλυνση της βιόσφαιρας από τις εκπομπές δηλητηριωδών αερίων. Τα αυτοκίνητα έχουν κατακλύσει όλο το πλανήτη δημιουργώντας μια ψεύτικη αναγκαιότητα, αποτελούν την εξατομικευμένη επίδραση των ταχέων μετακινήσεων στη καθημερινή ζωή. Η επιβολή του ιδεολογήματος της εξοικονόμησης χρόνου και της ταχύτητας έχει σαν βασικό στόχο να κάνει τους ανθρώπους να μην έχουν το χρόνο να σκεφτούν τι συμβαίνει γύρω τους αλλά και να αντιδράσουν με κριτήριο την αξία της ζωής, οι ταχείς ρυθμοί απονεκρώνουν πνευματικά τους ανθρώπους καθιστώντας τους υποχείρια της κυριαρχίας. Οι άνθρωποι κατάφερναν να μετακινηθούν εκατομμύρια χρόνια πριν την ανακάλυψη και την επιβολή του αυτοκινήτου. Το αυτοκίνητο, που σαν στόχο έχει να επιβάλλει τους φρενήρεις ρυθμούς που επιτάσσει η βιομηχανική παραγωγή και να αυτοματοποιήσει τις μετακινήσεις των ανθρώπων μέσα στα πλαίσια των δρόμων και των δομών του συστήματος, έχει καταφέρει να συμβάλλει περαιτέρω στην αποξένωση του ανθρώπου από το φυσικό κόσμο. Ο άνθρωπος-οδηγός μέσα στο σιδερένιο και γυάλινο κελί , το αυτοκίνητο δηλαδή, βλέπει το κόσμο γύρω του μέσα από το τζάμι σαν να βρίσκεται σε βιντεοπαιχνίδι. Δημιουργείται μια άτυπη αίσθηση εξουσίας απέναντι σε ό,τι κινείται γύρω του και πολλές φορές είναι μια εξουσία πάνω στη ζωή και το θάνατο τον όντων που τυχαίνει να βρίσκονται στο δρόμο του. Αυτή η εξουσιαστική σχέση εμβαθύνει όταν μπαίνουν διλήμματα που λένε ότι η ανθρώπινη ζωή αξίζει περισσότερο από αυτή των ζώων και έτσι δικαιολογούνται οι τόσο συχνοί θάνατοι. Όμως τα ζώα δεν απείλησαν ποτέ την ζωή με τις μετακινήσεις τους απαξιώνοντας κάθε ζωντανή οντότητα όπως γίνεται σήμερα με τη χρήση του αυτοκινήτου. Η ζωή κάθε ζώου είναι σημαντική για το ίδιο και τους συντρόφους του, κατά τον ίδιο τρόπο που η ζωή ενός ανθρώπου είναι σημαντική για τους οικείους του, το ιδεολόγημα της ανωτερότητας της ανθρώπινης ζωής, αποτελεί σαθρή απόδειξη του που μας οδηγεί ο ανθρωποκεντρισμός, σε μια άνευ προηγουμένου εξαφάνιση των ειδών όπως συμβαίνει και με την καφέ αρκούδα. Το αυτοκίνητο και όλο το σύμπλεγμα των ταχέων μετακινήσεων είναι αναπόσπαστο κομμάτι του βιομηχανικού τεχνολογικού συστήματος και άρρηκτα συνδεδεμένο με την επικράτηση και παγκοσμιοποίηση των δομών της κυριαρχίας.

 Ο βιομηχανικός πολιτισμός αποτελεί μια γάγγραινα στο σώμα του πλανήτη, επεκτείνεται ραγδαία μέχρι τη τελική καταστροφή κάθε μορφής ζωής. Η ανθρωποκεντρική λογική συμβάλει στο να μην βλέπουν οι άνθρωποι τη καταστροφή που συντελείται και εντείνεται μιας και θεωρούν πως η δική τους επιβίωση είναι εξασφαλισμένη ακόμα και αν χαθεί κάθε τι ζωντανό. Ζούμε σε ένα κόσμο που η κυριαρχία με την αρωγή του κράτους έχει καταφέρει να ελέγχει τις συνειδήσεις των ανθρώπων υπνωτίζοντάς τους με τα ναρκωτικά του πολιτισμού και την τεχνολογική εξημέρωση, κάνοντας τους να πιστεύουν ότι είναι μοναδικοί σε σχέση με τα υπόλοιπα ζώα και τη ζωή στη γη και πως βρίσκονται σε έναν αέναο ανταγωνισμό με τη φύση.

 Είναι λοιπόν αναγκαίο για τη ζωή και την ελευθερία όλων να συγκρουστούμε με τον πολιτισμό, το κράτος και τις δομές του, να καταστρέψουμε το τεχνολογικό σύστημα και τη βιομηχανία, να αποδομήσουμε την ανθρωποκεντρική λογική και να ζήσουμε στο φυσικό μας σπίτι τη γη που μας έθρεψε για εκατομμύρια χρόνια με αρμονία πριν την εμφάνιση της κυριαρχίας και του πολιτισμού.

 Μπορούμε και θέλουμε να αγωνιστούμε γι’ αυτό τον σκοπό, είναι η μόνη ειλικρινής στάση απέναντι στην άγρια ζωή που πολεμιέται από τις μηχανές και την κοινωνία τους.

 Αγώνας για την ζωή, την ελευθερία και την αναρχία. Αγώνας για την ολική απελευθέρωση.

Και να που το κράτος, σε μια ακόμα ιστορική συγκυρία, βρίσκει αφορμή και ευκαιρία να φανερώσει το πραγματικό του πρόσωπο. Επιτίθεται σε καταλήψεις, στέκια και αυτοοργανωμένα εγχειρήματα, μεθοδεύει πολιτικές διώξεις αναρχικών, κατασκευάζει ενόχους, στοχοποιεί και διαπομπεύει όσες και όσους θεωρεί επικίνδυνους ή επικίνδυνες. Στήνει αστυνομικές επιχειρήσεις χολιγουντιανού τύπου, βασισμένες σε σενάρια που υπαγορεύει το κυρίαρχο κεφάλαιο. Σενάρια που γράφονται από τις μαριονέτες της πολιτικής εξουσίας, υπογράφονται από το εισαγγελικό κατεστημένο και αναπαράγονται πρόθυμα από τη μαφία της καθεστωτικής “ενημέρωσης”.

Η κλιμάκωση και γενίκευση της καταστολής είναι αυτοπραγμάτωση του κράτους. Ούτε τα βασανιστήρια, ούτε η ενεργοποίηση παρακρατικών μηχανισμών, ούτε η εθνικιστική ρητορική συνιστούν νεωτερισμούς. Αυτό ήταν πάντα το κράτος, αυτό είναι και σήμερα.

Το εξουσιαστικό σύμπλεγμα θέλει να εξοντώσει όσες και όσους αντιστέκονται. Είναι το ίδιο σύστημα που λεηλατεί ανθρώπινες και μη ανθρώπινες ζωές στο όνομα της “ανάπτυξης”. Είναι ο ίδιος μηχανισμός που καταπίνει κομμάτια άγριας φύσης για να παράγει κέρδος, που φυλακίζει, βιάζει, βασανίζει και θανατώνει εκατομμύρια μη ανθρώπινα ζώα μέσα σε εκτροφεία και σφαγεία παραγωγής κρέατος ή γούνας, σε μονάδες ιχθυοκαλλιέργειας, σε γαλακτοβιομηχανίες, σε εργαστήρια πειραμάτων, σε pet-shops, σε “ζωολογικά πάρκα”.

Τα ρήγματα που δημιουργούμε μέσα στις πόλεις είναι ορμητήρια ενός αγώνα που δεν κάνει διακρίσεις μεταξύ ανθρώπινων και μη ανθρώπινων ζώων. Η υπεράσπιση των καταλήψεων απέναντι στην κρατική μηχανή, είναι κομμάτι ενός αγώνα που στοχοποιεί την εξουσία σε κάθε της μορφή.

Αλληλεγγύη σε όλες τις καταλήψεις, τα στέκια, τα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα, σε όσες και όσους δέχονται επιθέσεις από το κράτος και το παρακράτος. Ανυποχώρητος αγώνας για ΟΛΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ανθρώπων, ζώων, φύσης.

Τα ξημερώματα της Κυριακής, 30 Δεκέμβρη 2012 σπάστηκαν η τζαμαρία και το φορτηγάκι χασάπικου στην οδό Καλλιδρομίου στα Εξάρχεια, πετάχτηκε μπογιά και γράφτηκε με σπρέυ “Το κρέας είναι δολοφονία”.

Ενάντια σε κάθε είδους εκμετάλλευση και καταπίεση, μέχρι την αναρχία.

Μέτωπο Απελευθέρωσης Ζώων


Δεν ξέρουμε αν αυτό έχει ξανασυμβεί ποτέ πριν. Το προηγούμενο βράδυ, το γουναράδικο Speiser Furs, στο Βανκούβερ δέχθηκε εν αγνοία μας επίσκεψη από δύο διαφορετικούς πυρήνες του Μετώπου Απελευθέρωσης Ζώων. Πληροφορηθήκαμε σήμερα το πρωί ότι άτομα πήγαν στο μπροστινό τμήμα του καταστήματος να βάλουν κόλλα στις κλειδαριές και να κολλήσουν φυλλάδια, όσο εμείς βρισκόμασταν στο πίσω τμήμα του καταστήματος χρησιμοποιώντας υποδερμικές βελόνες για να ρίξουμε μια αποκρουστική ουσία στο εσωτερικό του καταστήματος μέσα από τις χαραμάδες της πόρτας. Προς τον άλλον πυρήνα, παρότι δεν έχουμε ιδέα ποιοι είσαστε, ελπίζουμε ότι οι συνδυασμένες προσπάθειες μας αυτών των δράσεων θα κλείσουν τις πόρτες από το σπίτι της φρίκης οριστικά. Πόσο ρομαντικό θα ήταν να είχαμε διασχίσει αυτά τα μονοπάτια. Αυτή ήταν η δεύτερη μας επίθεση αυτήν την εβδομάδα. Τρείς μέρες νωρίτερα κάναμε το ίδιο στο κατάστημα Max Mara. Υπολογίζουμε αρκετά χιλιάδες δολάρια ζημιά και δεκάδες κατεστραμμένα σακάκια. Αυτό είναι ό,τι παίρνουν για τα σφαγμένα ζώα για τη γούνα τους στις βιτρίνες τους.

Μέτωπο Απελευθέρωσης Ζώων Βανκούβερ


Από indymedia Αγγλίας

Ξεκινήσαμε το 2013 με μία επίθεση στη μπροστινή είσοδο του κτιρίου του Ζωολογικού κήπου του Μπρίστολ. Όλα τα γυάλινα μπροστινά παράθυρα και πόρτες σπάστηκαν. Στο χώρο και την επιγραφή «Bristol Zoo» πετάχτηκαν μπογιές, όπως και στο εσωτερικό του κτιρίου. «Λευτεριά» γράφτηκε στο μπροστινό τμήμα.

Οι ζωολογικοί κήποι προβάλλονται ως υπέρμαχοι της διατήρησης αλλά η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Η «διατήρηση» τους είναι μέρος της ίδιας αλαζονικής υποκριτικής νοοτροπίας που τοποθετεί τους ανθρώπους ξεχωριστά και ανώτερους από τα υπόλοιπα έμβια όντα και τους στόχους της κυριαρχίας και την υποταγή της φύσης. Άγρια πλάσματα κυνηγιούνται, με κάποια να έχουν εξαφανιστεί, εκμεταλλεύονται και οι συνήθειές τους ρημάζονται. Τα μερικά που είναι αρκετά τυχερά να «σωθούν» τοποθετούνται σε κλουβιά και αυτό παρουσιάζεται ως δήθεν προστασία και βοήθειά τους.

Οι ζωολογικοί κήποι υποστηρίζονται ως προπύργια της εκπαίδευσης. Μπορεί να γνωρίζουμε ό,τι θα έπρεπε να ξέρουμε για το ένα ή για το άλλο πλάσμα εκτός από το πώς να τους δείξουμε το βασικό σεβασμό. Αυτό που πραγματικά διδάσκεται στους ανθρώπους είναι ότι τα μη ανθρώπινα ζώα είναι εδώ για τη δική μας ψυχαγωγία και ότι όλος ο μη ανθρώπινος κόσμος υπάρχει μόνο για να τον χρησιμοποιούμε. Η ανάγκη των ανθρώπων να δουν και να δοκιμάσουν κάτι άγριο είναι πολύ εμπορεύσιμη και εκμεταλλεύσιμη. Πίσω από όλες τις ρητορείες και την επανεφεύρεση των ζωολογικών κήπων βρίσκεται η σκληρή πραγματικότητα όπως γίνεται πάντα όταν έχουμε χρήματα και κέρδος με όλα τα αναγκαία μέσα. Όπως βλέπουμε μέσα από την προσεκτικά κατασκευασμένη εικόνα τους, δεν υπάρχει καμία υπεράσπιση τέτοιων ιδρυμάτων σκλαβιάς που υιοθετούν λόγους εναντίον μας στο να τους επιτεθούμε.

Στους ζωολογικούς κήπους, οι άνθρωποι συνηθίζουν την αναγκαιότητα και την επιθυμία των κλουβιών. Όταν ελεύθερα ζώα, πηγαινοέρχονται στα κλουβιά τους και κοιτάνε ανέκφραστα πίσω από τις μπάρες είναι μια θλιβερή αντανάκλαση της δικής μας αιχμαλωσίας.

Με αυτήν τη μικρή αλλά επιτυχημένη δράση χαράξαμε μια γραμμή στην άμμο ανάμεσα σε μας και στον εξουσιαστή κάθε πλάσματος συμπεριλαμβανόμενων των εαυτών μας.

Την παραμονή της πρωτοχρονιάς υπάρχει μια παράδοση σε όλον τον κόσμο για δράσεις ενάντια στο σωφρονιστικό σύστημα και ένδειξης αλληλεγγύης στους φυλακισμένους. Συνεχίζουμε και επεκτείνουμε αυτήν την παράδοση στο πνεύμα της ολικής απελευθέρωσης για τα ανθρώπινα και μη ανθρώπινα ζώα το ίδιο. Επίσης, δεν ξεχνάμε και δε συγχωρούμε τη βία που ασκείται από την αστυνομία κατά των διαδηλωτών έξω από τις φυλακές Horfield τα τελευταία χρόνια την παραμονή της πρωτοχρονιάς.

Θα συνεχίσουμε να κάνουμε επιθέσεις όπου και όταν δεν το περιμένουν. Δενμπορεί ποτέ να μην είναι πουθενά και ποτέ δε θα δεχθούμε την αιχμαλωσία ή τη φυλάκιση οποιουδήποτε είδους. Αφιερώνουμε αυτή τη δράση στους φυλακισμένους αναρχικούς Marco Camenisch, Cristobal Franke ‘Mono’ και Osman Evcan.


Σημείωση: Το Bite Back έχει πληροφορηθεί ότι ένας από τους ύποπτους που συνελήφθησαν σε σχέση με αυτή την δράση έχει δεσμούς με φασιστικές ομάδες. Το Bite Back συμφωνεί πλήρως με την δήλωση που δημοσιεύτηκε στο Informa-Azione, παρακάτω είναι αποσπασματικά το συμπέρασμα:

Πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι και ντόμπροι στην άρνηση κάθε φασιστικής διείσδυσης στο κίνημα της απελευθέρωσης των ζώων. Αυτοί που υποστηρίζουν αυτό το είδος αυταρχικών και προκατειλημμένων ιδεολογιών μεταξύ των ανθρώπων είναι σε πλήρη αντίθεση με την αντίληψη μας για την απελευθέρωση των ζώων, η οποία αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου αγώνα ενάντια σε κάθε μορφή κυριαρχίας και καταπίεσης των έμβιων όντων.

Ενώ συμφωνούμε με τις δράσεις για τις οποίες κατηγορούνται, εμείς για προφανείς λόγους δεν ενδιαφερόμαστε να στηρίξουμε αυτούς τους ανθρώπους, ούτε να τους κατανοήσουμε.

Αυτό το περιστατικό πρέπει να αποτελέσει ευκαιρία για έναν περαιτέρω προβληματισμό για τα άτομα και τις ομάδες στο κίνημα της απελευθέρωσης των ζώων σχετικά με το πώς να βρουν νέες στρατηγικές και πώς να εμβαθυνθεί το περιεχόμενο μας, έτσι ώστε να μην αφήνουμε χώρο για αμφιβολίες και ασάφειες. Ο στόχος είναι να επιβεβαιωθούν, για ακόμα μία φορά, οι ελευθεριακές ρίζες του αγώνα μας.





Υπήρχαν πολλές όμορφες σακούλες σκουπιδιών κοντά σε δυο μέρη τα οποία πουλάνε θάνατο.

Τι καλύτερο από το να τις σκίσουμε και να τους πετάξουμε τα σκουπίδια;

Τα καταστήματα δεν ανοίγουν στις 2 Γενάρη λόγω της εθνικής-καθολικής δραστηριότητας, διάστημα κατά το οποίο θα παραμείνουν τα βρωμερά σκατά.

Ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας, απελευθέρωση των ζώων. Θάνατος στο σπισισμό, ζήτω η αναρχία.



12.12.2012 Borken (Γερμανία):

Ένας κυνηγετικός πύργος αναποδογυρίστηκε κοντά στο Μπόρκεν. Οι ακτιβιστές έριξαν κάτω τον πύργο με ένα σχοινί. Η ζημιά είναι αρκετές εκατοντάδες ευρώ. Επιπλέον 4 ακόμα κυνηγετικοί πύργοι καταστράφηκαν κοντά στο Hatzfeld-Eifa (Γερμανία). Η ζημιά ήταν, επίσης, αρκετές εκατοντάδες ευρώ. Όλοι οι κυνηγετικοί πύργοι καταστράφηκαν με αλυσοπρίονα.




Αναφορά στο Animal Liberation Victoria:

Η ALV διεξήγαγε έρευνα σε ένα εκτροφείο ελευθέρας βοσκής γαλοπουλών στη βόρεια Βικτώρια. Ο σχεδιασμός των υπόστεγων και η απουσία χώρων για κλουβιά καθιστούσε αδύνατο για τα πουλιά να κινούνται μέσα-έξω στο χώρο.




31/12: Μερικοί άνθρωποι γιορτάζουν το τέλος ενός απαίσιου χρόνου, αντισταθμίζοντας την αποξένωση τους με ψευδή και προσχεδιασμένα θεάματα. Αυτή είναι μία από τις πολλές γιορτές που έχουν δημιουργηθεί από τον καπιταλισμό για να αυξάνονται τα κέρδη τους και για να γίνεται πιο υποφερτή η κατάσταση της εθελοντικής σκλαβιάς τους.

Αλλά υπάρχουν πλάσματα που δεν επιλέγουν τις αλυσίδες τους και των οποίων τα σώματα εξαλείφονται ή εμπορευματοποιούνται για τη λειτουργία του συστήματος: Τα ζώα στα εκτροφεία, στους ζωολογικούς κήπους, στα εργαστήρια, οι κρατούμενοι στις φυλακές, στα κέντρα κράτησης μεταναστών και στα ψυχιατρεία, οι γηγενείς πληθυσμοί που καταπιέζονται από την προέλαση της προόδου, οι άνθρωποι κάτω από τις βόμβες των δημοκρατικών δυτικών κρατών, οι ζωές που καταστράφηκαν από τη φυλετική βία και ούτω καθεξής.

Εμείς δε γιορτάζουμε με εντολές αλλά χαιρόμαστε με κάθε δράση που ανοίγει μια ρωγμή στην καθεστηκυία τάξη, με κάθε πράξη εκδίκησης και αντίστασης.

Για το λόγο αυτό, το βράδυ της 31/12 αποφασίσαμε να γιορτάσουμε με το δικό μας τρόπο, κάνοντας επίθεση σε ένα κρεοπωλείο στο Μιλάνο (Ιταλία), μπλοκάροντας τις κλειδαριές με υγρό άνθρακα, πετάξαμε μπογιά στην είσοδο, καταστρέψαμε την επιγραφή και σπάσαμε 4 παράθυρα με σφυριά.

Ατομικότητες που τείνουν στο σαμποτάζ




Στις 3 Ιανουαρίου 2013, ακτιβιστές επιτέθηκαν σε ένα κατάστημα με είδη γούνας και δερμάτινα στο κέντρο του Βερολίνου. Το κατάστημα είναι υπεύθυνο για την εκμετάλλευση αμέτρητων πλασμάτων, έτσι το μπροστινό του μέρος καλύφθηκε από μπογιές, αφήνοντας ένα ξεκάθαρο μήνυμα ‘Tiere haben Rechte – ALF’ (Τα ζώα έχουν δικαιώματα – Μέτωπο Απελευθέρωσης Ζώων).

Σε αλληλεγγύη με τους ακτιβιστές του ‘Boehringer’, οι οποίοι έκαναν κατάληψη σε εργαστήριο πειραμάτων σε ζώα το 2009.

Μέχρι κάθε κλουβί να είναι άδειο!

Μέτωπο Απελευθέρωσης Ζώων


Ανώνυμη ανάληψη από Puget Sound Anarchists:

Αργά το βροχερό βράδυ της 5ης Ιανουαρίου, ένας πυρήνας του Μετώπου Απελευθέρωσης των Ζώων επιτέθηκε σε ένα μη φυλασσόμενο ταχύπλοο σκάφος της αστυνομίας με βόμβες μολότοφ. Αυτό το ταχύπλοο ήταν σταθμευμένο εκεί για να εκφοβίσει ή να παρακάμψει μελλοντικές επιθέσεις στην κατοικία της Megan Halprin ή στα γουναράδικα Snowflake των οποίων είναι ιδιοκτήτρια. Ωστόσο, η αυξημένη αστυνομική παρουσία δε θα σταματήσει τις χαριτωμένες και επιτυχημένες επιθέσεις μας. Δεν κάνουμε λάθος, αυτό είναι πόλεμος. Είναι ένας πόλεμος ενάντια τις γούνες. Είναι ένας ταξικός πόλεμος. Η ελίτ και η αστυνομία είναι οι εχθροί και θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως τέτοιοι. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η καταπίεση θα έρθει, είτε είναι με τη μορφή των συλλήψεων, παρενοχλήσεων από το φασιστικό κράτος, είτε με τον πρώην σύντροφο που επιστρέφει καταδότης. Πρέπει να παραμείνουμε δυνατοί και ενωμένοι. Εάν κάποιος είναι καταδότης, είναι ένα στοιχείο του κράτους και θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως εχθρός. Το Μέτωπο Απελευθέρωσης Ζώων είναι ζωντανό και καλά. Megan Halprin, ποτέ δε θα είσαι ασφαλής. Η αστυνομία ποτέ δεν είναι ασφαλής. Πρέπει να μας περιμένετε.




Σύμφωνα με δημοσιεύματα, πέντε κυνηγητικοί πύργοι καταστράφηκαν κοντά στην πόλη Leichlingen μεταξύ 25 και 26 Δεκέμβρη. (φωτογραφία: Polizei Rheinisch Bergischer Kreis)




Σύμφωνα με τοπική εφημερίδα, ένας κυνηγετικός πύργος καταστράφηκε ολοσχερώς από εμπρησμό, αργά στις 30 Δεκεμβρίου, κοντά στο δήμο της Velpke, στην Κάτω Σαξονία. (φωτογραφία: Wolfsburger Allgemeine)


Combe Haven. 7-8 Ιανουαρίου 2013

Δρώντας αλληλέγγυα με την καμπάνια εναντίον του δρόμου που συνδέει το Bexhill με το Hastings, ακτιβιστές σαμπόταραν τις προσπάθειες των εργολάβων να αναγκάσουν τα άγρια ζώα της περιοχής να μεταναστεύσουν από το χώρο του σχεδιαζόμενου δρόμου.

Πλέγμα από σύρμα και ξύλινες πόρτες κάλυπταν όλες τις εισόδους σε κάθε φωλιά ασβού στην περιοχή εκτός από μία, σε μια προσπάθεια να αναγκάσουν τους ασβούς να μετακινηθούν προς φωλιές έχουν κατασκευαστεί από ανθρώπους πριν την εποχή αναπαραγωγής. Το πλέγμα και οι πόρτες που περικύκλωναν τις φωλιές των ασβών διαλύθηκαν για να ενθαρρύνουν τους ασβούς να μείνουν στην κατοικία που επιθυμούν.

Για τον ίδιο στόχο, είχαν επίσης τοποθετηθεί από τους εργολάβους δίχτυα για σαλαμάνδρες και πλαστικά παραπετάσματα καρφωμένα με πασσάλους κατά μήκος του δρόμου, δύο μέτρα κάτω και πάνω από το έδαφος, αναγκάζοντας τις σαλαμάνδρες, έντομα και άλλα μικρά ζώα να φύγουν από την περιοχή. Επομένως, και αυτά τα δίχτυα δέχτηκαν επίθεση, τραβήχτηκαν από το έδαφος και καταστράφηκαν.

Αυτές οι πράξεις όχι μόνο θα επιτρέψουν στα άγρια πλάσματα να υπάρξουν εκεί που επιθυμούν αλλά θα καθυστερήσουν και την κατασκευή του δρόμου καθώς οι εργολάβοι προσπαθούν να περάσουν την ανόητη καταστροφή των κατοικιών των ζώων και του τοπικού φυσικού περιβάλλοντος ως κάτι οικολογικό με το “να χαρίζουν στα ζώα τη ζωή τους” με αυτόν τον τρόπο και δε μπορούν να προχωρήσουν στην κατασκευή του δρόμου μέχρι να πουν ότι είναι σίγουροι ότι τα άγρια ζώα έχουν μεταναστεύσει από την περιοχή της οικολογικής καταστροφής.

Αφού γίναμε μάρτυρες του τρόμου των επιθεωρητών όταν αντιλήφθηκαν τα κατεστραμμένα δίχτυα, αυτές οι πράξεις σαμποτάζ θα συνεχιστούν και θα αυξηθούν σε ένταση μέχρι αυτοί που διαλέγουν την ευκολία και το κέρδος από τη ζωή να υποφέρουν τουλάχιστον ισάξια στον αγώνα τους για απόλυτο έλεγχο και καταστροφή του φυσικού κόσμου.

Μέτωπο Απελευθέρωσης Ζώων / Μέτωπο Απελευθέρωσης Γης


Στις 9 Ιανουαρίου 2013, στο Βερολίνο, το γουναράδικο ‘Pelz-Ebel’ δέχθηκε επίσκεψη από ακτιβιστές. Το μπροστινό του μέρος γράφτηκε με συνθήματα «H γούνα είναι φόνος», γεμίστηκαν οι κλειδαριές με κόλλα και μια πέτρα έσπασε ένα παράθυρο. Οι λιανοπωλητές γούνας προωθούν την άρρωστη κακοποίηση των γήινων αδελφών μας η οποία διεξάγεται πίσω από κλειστές πόρτες και ψηλούς φράχτες. Δε μπορούμε να συμβιβαστούμε και να αποδεχτούμε τέτοιες εξουσιαστικές τάσεις!
Σε αλληλεγγύη με τα άτομα σε όλον τον κόσμο, που δουλεύουν σε καταφύγια ζώων κάθε μέρα.

Χαιρετισμούς σε αυτούς που αγωνίζονται!

Μέτωπο Απελευθέρωσης Ζώων




Αναλαμβάνουμε την ευθύνη για την εμπρηστική επίθεση στα γραφεία της Agrosuper, στις 2 Ιανουαρίου 2013, στις 11.30μμ, στο κέντρο του Σαντιάγο. Άμεση επίθεση ενάντια στην αστική τάξη και σε όσους την υποστηρίζουν. Επιλέξαμε να στοχοποίησουμε αυτήν τη μητρική εταιρεία, επειδή ελέγχει τη βιομηχανία μεταποίησης αγροτικών προϊόντων και ανήκει στο Gonzalo Vial, έναν επιχειρηματία, ο οποίος οφείλει πολλή από την περιουσία του στην εποχή της διδακτορίας του Πινοσέτ. Χαιρετίζουμε την αποφασιστική στάση των ανθρώπων της Freirina, οι οποίοι συνεχίζουν την αντίσταση στα σχέδια του Vial. Η βόμβα και τα θραύσματα της είναι ένα σαφές μήνυμα για εσένα, Vial: ‘Σε έχουμε στο στόχαστρό μας’.

5 χρόνια μετά τη δολοφονία του πολεμιστή Matías Catrileo – Ο θάνατος σου δεν ήταν μάταιος. Μίσος και εκδίκηση για τους δολοφόνους μαχαιροβγάλτες!

Ελευθερία στους φυλακισμένους της υπόθεσης Security!!!

Εμπρηστική Ταξιαρχία Mauricio Morales


Το βράδυ στις 13/1/2013, δυο γουναράδικα δέχθηκαν επίθεση στο κέντρο του Βερολίνου: τα καταστήματα Lederversand και Leder-Schmidt. Στο πρώτο, η κλειδαριά γέμισε με κόλλα, τα πλακάκια και η επιγραφή υπέστησαν βανδαλισμούς και αφήσαμε το μήνυμα στα παράθυρα PELZ IST MORD (Η γούνα είναι φόνος).

Στο δεύτερο κατάστημα, αφήσαμε το ίδιο μήνυμα στους καθρέφτες και πετάξαμε κόκκινη μπογιά, για να τους υπενθυμίσουμε ότι τα κέρδη τους τα κάνουν από το αίμα αθώων ζωών.

Μέτωπο Απελευθέρωσης Ζώων


Σύμφωνα με τις τοπικές εφημερίδες, κατά τη διάρκεια της νύχτας μεταξύ 15-16 Ιανουαρίου, ανοίχτηκαν κλουβιά και περίπου 1200 μινκ ελευθερώθηκαν από εκτροφείο γούνας στη Dovera (επαρχία της Cremona). Ο ιδιοκτήτης του εκτροφείου είπε ότι η ζημιά δεν καλύπτεται από την ασφάλιση.


Μια νύχτα του Γενάρη, περπατήσαμε αρκετά τετράγωνα της Ρώμης, κάνοντας χτυπήματα σε μαγαζιά που συνδέονται με διάφορους τρόπους με την εκμετάλλευση των ζώων: κρεοπωλεία, ιχθυοπωλεία, καταστήματα με δερμάτινα είδη και ένα κατάστημα που πουλάει ερπετά και ψάρια. Η ζημιά έγινε με ποικίλους και διαφορετικούς τρόπους, ανάλογα με τη φύση του κάθε στόχου και τις συνθήκες στις οποίες βρεθήκαμε (παρουσία καμερών, αυτοκινήτων ή περαστικών κ.α). Σε ορισμένες περιπτώσεις, περιοριστήκαμε στην τοποθέτηση κόλλας στις κλειδαριές, σε άλλες αφήσαμε ένα γραπτό μήνυμα. Στο χασάπικο και στο κατάστημα με τα ψάρια πετάξαμε μέσα καπνό με χρώμα για να λερώσουμε τους τοίχους και τους πάγκους. Στο κατάστημα με τα ψάρια σπάσαμε με σφυρί την τζαμαρία. Επίσης, σπάσαμε τα παράθυρα και τρυπήσαμε τα λάστιχα σε βαν που ανήκει σε εταιρεία κρεάτων.

Για όλα τα φυλακισμένα, καταπιεσμένα, βασανισμένα, και σκοτωμένα ζώα και για τη μητέρα γη που βιάζεται από ανθρώπινα χέρια.

Για εκείνους που εξακολουθούν να αγωνίζονται και να αντιστέκονται.

Μέτωπο Απελευθέρωσης Ζώων – Βίγκαν Χούλιγκανς


Το βράδυ της 24ης Γενάρη σπάστηκαν τα παράθυρα του εστιατορίου Svampens gatukök στο Ορέμπρο.
Θα επανερχόμαστε για όσο διάστημα συνεχίζετε να συνεισφέρετε στη θανάτωση εκατομμυρίων αισθανόμενων όντων!

Djurens Befrielsefront

25 Ιανουαρίου – Χιλή

Μετάφραση από contra-info



“Στη μόνιμη πρακτική ανατροπής για τον κοινωνικό πόλεμο”

Ο υπερπατριώτης Γερμανός Φρήντριχ Γκρομπ Μπέζλερ εγκαταστάθηκε σε απαλλοτριωμένα εδάφη μετά την Ειρήνευση της Αραουκανίας (!) κι έγινε δεκτός από το χιλιανό κράτος και τις Πατριωτικές Λίγκες της Χιλής ως άποικος της κοινότητας Λα Ουνιόν, στην επαρχία Λος Ρίος (στην κεντρική Χιλή). Η αρπαγή αυτών των εδαφών ξεκίνησε πριν από περισσότερα από 70 χρόνια διαμέσου της βίαιης επιβολής που συνεχίστηκε για κάμποσες δεκαετίες, με κύριους υπαιτίους αφενός τους Αουγκούστο και Τεόφιλο Γκρομπ – παππού και πατέρα αντίστοιχα του Αουγκούστο Γκρομπ Φουχς, σημερινού προέδρου της εταιρείας Colún και του αδερφού του ονόματι Ρομπέρτο Γκρομπ Φουχς, δημοτικού συμβούλου και υποψήφιου κοινοτάρχη της Λα Ουνιόν με το φασιστικό κόμμα Συμμαχία για τη Χιλή κι αφετέρου τις συμμορίες του Έκτορ Κάρο, του Αουγκούστο Πινοσέτ, αλλά και τις αποκαλούμενες «δημοκρατικές κυβερνήσεις» που εφαρμόζουν το κράτος δικαίου!

Σε αυτά τα εδάφη εγκαθιδρύθηκε η πανίσχυρη αυτοκρατορία των Γκρομπ, μέσω των αγροβιομηχανικών εταιρειών Sociedad Industrial Teófilo Grob S.A., το γεωργικό και γαλακτοκομικό συνεταιρισμό Colún, την αγροκτηνοτροφική μονάδα El Pilar, ανάμεσα σε τόσες άλλες.

Γι’ αυτό επιτεθήκαμε εναντίον της καπιταλιστικής επιχείρησης Colún, εχθρού του λαού των Μαπούτσε και όλων των εκμεταλλευόμενων του κόσμου!

Πιστεύουμε ότι μοναδική αλληλεγγύη είναι η ίδια η δράση που ξεπερνά τη νομιμότητα και αποβαίνει εχθρική έναντι οποιασδήποτε εξουσίας! Θρυμματίζοντας την κοινωνική τους ειρήνη μέσα σε μερικά δευτερόλεπτα.

Είμαστε εχθροί του χιλιανού κράτους και όλων των κρατών ανεξαιρέτως και δε θα ησυχάσουμε μέχρι να ζήσουμε σε έναν κόσμο χωρίς πατρίδες, ούτε σύνορα, χωρίς τίποτε απ’ όσα μας νεκρώνουν.

Στέλνουμε τους χαιρετισμούς μας σε όλους/όλες τους/τις αξιοπρεπείς αιχμάλωτους/-ες του πλανήτη-φυλακή, που με αποφασιστικότητα και θάρρος αντιστέκονται στα καθεστώτα εξόντωσης. Ειδικότερα χαιρετίζουμε τον Στέφανο Φόσκο και την Ελίζα Ντι Μπερνάρντο, αναρχικούς απαχθέντες από το ιταλικό κράτος και ενεργούς αλληλέγγυους στο λαό των Μαπούτσε.

Στέλνουμε επίσης τους χαιρετισμούς μας στους κρατουμένους της «υπόθεσης σεκιούριτι»: Φρέντυ, Μαρσέλο και Χουάν.

Στη μνήμη του Ματίας Κατριλέο. Λευτεριά στο Σελεστίνο Κόρδομπα! Για την ωραία φυγή του Χανς Νιεμέγερ.

Amulepe Taiñ Weychan
Ο αγώνας μας συνεχίζεται
Για την παγκόσμια ανθρώπινη κοινότητα
Για τη συνολική απελευθέρωση

Με όλη τη μαγεία του Νότου,
Ετερογενής Φράξια Ελευθεριακών Μαχητών (FHWL)

• Ως Ειρήνευση της Αραουκανίας αναφέρεται ο πόλεμος συντριβής και πολιτιστικής αφομοίωσης που διεξήγαγε το χιλιανό κράτος από το 1861 έως το 1883 εναντίον των ανυπότακτων Ινδιάνων Μαπούτσε στα εδάφη της περιοχής της Αραουκανίας, η οποία εκτείνεται από τα όρια του ποταμού Μπίο Μπίο, στα βόρεια μέχρι τον ποταμό Τολτέν, στο νότο.

• Ο Σελεστίνο Κόρδομπα [Celestino Córdova], καταγωγής Μαπούτσε, προφυλακίστηκε στις 11 Γενάρη 2013 με βάση τον αντιτρομοκρατικό νόμο, κατηγορούμενος για συμμετοχή στον εμπρησμό της βίλας του τσιφλικά Πίο Σέκο στις 23 Δεκέμβρη 2012, καθώς και με εκκρεμή έρευνα εις βάρος του σχετικά με την πυρπόληση της βίλας της οικογένειας τσιφλικάδων Λούτσινγκερ-ΜακΚέι στις 4 Γενάρη 2013, που επέφερε το θάνατο του ομώνυμου ζεύγους.

• Ο 38χρονος καθηγητής κοινωνιολογίας Χανς Νιεμέγερ είχε συλληφθεί το βράδυ της 30ής Νοέμβρη 2011 κοντά στο υποκατάστημα της τράπεζας BCI, επί της λεωφόρου Μακούλ στο Σαντιάγο, λίγο μετά την έκρηξη βόμβας που είχε τοποθετηθεί στο ίδιο υποκατάστημα. Λίγες μέρες μετά, την ευθύνη για την επίθεση ανέλαβε μια ομάδα άμεσης δράσης, ξεκαθαρίζοντας ότι ο περαστικός που συνελήφθη δεν είχε καμία σχέση με τη δράση. Μετά από μερικούς μήνες, η εισαγγελία αναβάθμισε τις κατηγορίες εναντίον του Χανς Νιεμέγερ, κατηγορώντας τον βάσει ανυπόστατων στοιχείων για συμμετοχή σε τρεις ακόμη εκρηκτικές επιθέσεις. Ύστερα από επανειλημμένες αιτήσεις, διακόπηκε η προφυλάκιση του Χανς και τέθηκε σε κατ’ οίκον περιορισμό, αλλά το μέτρο επρόκειτο να διαρκέσει μόνο για λίγο: Σύντομα απειλήθηκε με επαναπροφυλάκισή του. Έτσι, απ’ τις αρχές Δεκέμβρη του 2012, λίγες μέρες πριν μπει ξανά στα κελιά, ο Χανς Νιεμέγερ βγήκε στην παρανομία καταφέρνοντας να δραπετεύσει απ’ τον κατ’ οίκον περιορισμό.


Κατά τη διάρκεια της νύχτας της 20ης Γενάρη 2013, δέχτηκε επίθεση pet-shop στο κέντρο της Αθήνας. Η μπροστινή τζαμαρία σπάστηκε με προσοχή (έτσι ώστε να μην προκληθεί καμιά ζημιά στα φυλακισμένα ζώα) κι επίσης βάφτηκε με κόκκινη μπογιά.

Μέχρι κάθε κλουβί να καεί ολοσχερώς.

Μέτωπο Απελευθέρωσης Ζώων


Σύμφωνα με τα τοπικά μέσα, στις 13 Ιανουαρίου ένας υπό κατασκευή αχυρώνας στο Ehrenkirchen, κοντά στην πόλη του Freiburg, πυρπολήθηκε. Ο άδειος αχυρώνας θα στέγαζε σύντομα 12.000 κοτόπουλα. Σύμφωνα με την αστυνομία, οι δράστες είχαν σκοπό να καταστρέψουν τελείως τον αχυρώνα, αλλά η φωτιά δεν εξαπλώθηκε. Η ζημιά υπολογίζεται στα 25.000 ευρώ.


Στις 24 Ιανουαρίου , ακτιβιστές για τα δικαιώματα των ζώων επιτέθηκαν στη δημόσια κατασκευαστική αρχή της πόλης Celle. Όλα τα παράθυρα σπάστηκαν και γράφτηκε το μήνυμα “bis alle frei sind” (“μέχρι όλοι να είναι ελεύθεροι”). Η δημόσια κατασκευαστική αρχή έχει την ευθύνη για τα βιομηχανικά εκτροφεία που χτίζονται στην περιοχή και επιπλέον είναι υπεύθυνη για την ποινικοποίηση των ακτιβιστών για την απελευθέρωση των ζώων. Στην ανάληψη ευθύνης οι ακτιβιστές έγραψαν: «Κάθε σπασμένο παράθυρο είναι μια απάντηση στην καταπίεση σας ενάντια στα ζώα και τους οικο-ακτιβιστές. Μπορείτε να μας κατηγορήσετε, μπορείτε να μας φυλακίσετε αλλά δε μπορείτε να μας σταματήσετε!». Η ανάληψη ευθύνης για τη δράση έγινε στο όνομα Christian Portillo, ένα μικρό αγόρι στην Αργεντινή το οποίο δηλητηριάστηκε από τα εντομοκτόνα που χρησιμοποιούνται από τις ζωικές κτηνοτροφικές εταιρίες.

Προφανώς η αλληλεγγύη μεταξύ συντρόφων και συντροφισσών όπως και η σημασία της όλη αυτήν την περίοδο επιθέσεων στις καταλήψεις είναι δεδομένες, και θυμίζει σε κράτος, Δένδιες και φασισταριά όλων των ειδών ότι τέτοιου είδους κινήσεις αντί να μας διαλύουν μας εξοργίζουν, μας ενώνουν και μας δυναμώνουν ακόμα περισσότερο. Μέσα σε όλο αυτό το κλίμα, ήταν ίσως κωμικοτραγική η σκηνή στην Ευελπίδων, όταν αλληλέγγυοι σύντροφοι και συντρόφισσες φώναζαν συνθήματα καθώς αφήνονταν ελεύθερα άτομα που στο πλαίσιο της ολικής απελευθέρωσης προχωρούν σε αντισπισιστική δράση. «Σκυλιά φυλάτε τα αφεντικά σας» στους ματάδες της Ευελπίδων και το γνωστό σύνθημα έξω από τη ΓΑΔΑ για τους μπάτσους-γουρούνια-δολοφόνους, που όμως δεν μας ενώνει όλους. Τουλάχιστον όχι όσες και όσους αντιλαμβάνονται τα γουρούνια ως καταπιεσμένους αντί για καταπιεστές, και δεν θεωρούν υποτιμητικό το να τους αποκαλούν ζώο. Για την ακρίβεια το πρόβλημα είναι να μην είσαι «ζώο», δηλαδή να μην έχεις ζωή, να είσαι νεκρός μέσα σου, να καταπιέζεις και να δολοφονείς απλά επειδή μπορείς κι έτσι σου είπαν, ή για να κερδίσεις λεφτά και εξουσία.

Ο λόγος που χρησιμοποιούμε είναι με ελάχιστες εξαιρέσεις λιγότερο ή περισσότερο σπισιστικός, ενισχύει δηλαδή τη διάκριση μεταξύ των ειδών σε ανώτερα και κατώτερα, με όλες τις συνέπειες που προκύπτουν από αυτήν όπως και οποιαδήποτε άλλη αυθαίρετη διάκριση. Όμως οι λέξεις είναι πολιτικές. Οι λέξεις διαμορφώνουν σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο και τον τρόπο με τον οποίο στεκόμαστε μέσα σε αυτόν. Οι λέξεις εκφράζουν, πλάθουν και μπορούν να απελευθερώσουν τη σκέψη μας. Είναι ο κύριος μοχλός για να διαμορφώνουμε ισότιμες σχέσεις και το βασικό εργαλείο με το οποίο απευθυνόμαστε κοινωνικά. Για αυτό και οι λογοκρισίες και τα φίμωτρα είναι όπλα κατά της ελευθερίας. Η γλώσσα καλύπτει ή ξεμπροστιάζει την εκμετάλλευση. Προφανώς άλλο τα λόγια και άλλο οι πράξεις, όμως το τι αποφασίζεις και τελικά λες ή δεν λες είναι και αυτό πράξη που σημαίνει πολλά.

Ο σπισισμός δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς διαστρεβλώσεις και ψέματα. Τι σημαίνει «εκτροφείο» αν όχι φυλακή αναγκαστικής και βίαιης τεχνητής γονιμοποίησης, όπως και βίαιου αποχωρισμού του μικρού από τη μάνα του, πριν ακόμα πιει το γάλα που χρειάζεται, μην και λείψει από τα ράφια του σουπερ μάρκετ; Τι σημαίνει «σφαγή» αν όχι ένας πιο ήπιος και αποδεκτός όρος για την εν ψυχρώ δολοφονία; Τι σημαίνει «χοιρινό» αν όχι νεκρή σάρκα γουρουνιού; Ας το πουν έτσι στις διαφημίσεις τους… Τι σημαίνει «εξημέρωση» αν όχι μια μεγάλης διάρκειας καταπίεση με σκοπό την πλήρη υποταγή και εκμετάλλευση γενιών και γενιών; Από πού και ως πού μια φυλακή ζώων βαφτίζεται «κήπος»; Τι σημαίνει «λαθροθηρία» και «υπεραλίευση», αν όχι ένας άλλος τρόπος για να πουν ότι κάποιο κυνήγι και κάποιο ψάρεμα είναι καλό; Ότι δηλαδή αυτό που τους ενδιαφέρει είναι οι αριθμοί και όχι τα πρόσωπα;

Είμαστε όλοι και όλες ζώα και δεν υπάρχει τίποτα υποτιμητικό σε αυτό. Τα γαϊδούρια δεν είναι αναίσθητα και οι κότες δεν είναι δειλές. Θα συμφωνήσουμε ότι είναι «δουλειά» όταν ο σκύλος φυλάει κάποιο αφεντικό, και όταν τον χρησιμοποιούν σαν εργαλείο στο κυνήγι, όπως άλλωστε είναι δουλειά, δηλαδή δουλεία, όταν ο μετανάστης μαζεύει τσάμπα φράουλες, ή όταν οποιοσδήποτε ζει σε συνθήκες σκλαβιάς για σχεδόν ένα κομμάτι ψωμί ώστε να τρώει το όποιο αφεντικό με χρυσά κουτάλια. Εκεί που διαφωνούμε είναι στο να εξισώνεται η καταναγκαστική εργασία με την οικειοθελή απόφαση του να φυλάει κάποιος αφεντικά, να τα υπακούει τυφλά και να επιβάλλει τις εντολές τους με χαμόγελο εξουσίας. Τι σημαίνει ότι ο σκύλος φυλάει ή κυνηγάει «από τη φύση του»; Στη φύση του, πριν να περάσουν από πάνω του δεκαπέντε χιλιάδες χρόνια καταπίεσης, θα ήταν λύκος, και δεν θα καθόταν σε καμία περίπτωση να τον χρησιμοποιήσουν ως εργαλείο.

Η γλώσσα δεν είναι στατική, αλλάζει, αντανακλώντας και προκαλώντας ως ένα βαθμό αλλαγές στην κοινωνία. Λόγος εδραιωμένος παλιότερα, σήμερα απορρίπτεται από άτομα και ομάδες ως ρατσιστικός και σεξιστικός, χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει απαραίτητα ότι ακόμα και ανάμεσά τους έχει εξαφανιστεί ο ρατσισμός και ο σεξισμός· έχουμε πολύ ακόμα δρόμο… Όμως το να συνειδητοποιούμε το παράδοξο των γλωσσικών επιλογών μας και να χρησιμοποιούμε άλλες λέξεις, χωρίς αστυνομίες γλώσσας και σκέψης, μπορεί να βοηθήσει να αναδείξουμε και το σπισισμό, ώστε να πολεμήσουμε και αυτήν την μορφή κυριαρχίας, διαχωρίζοντας με σαφήνεια καταπιεστές και καταπιεσμένους. Ας πούμε επιτέλους τα πράγματα με το όνομά τους.

Για το ρόλο της αριστεράς -καθεστωτικής και μη- και τους αγώνες μας για την ελευθερία.

Τις τελευταίες μέρες, βλέπουμε να γίνεται λόγος στα media για την πρόσφατη δήλωση του βουλευτή Καστοριάς του ΣΥΡΙΖΑ, Βαγγέλη Διαμαντόπουλου, ο οποίος στην προσπάθειά του “να σταθεί στο πλευρό των καταλήψεων”, είχε το θράσος να δηλώσει πως είναι αναρχικός, αφού κατά τα λεγόμενα του “η αναρχία ταυτίζεται με την άμεση δημοκρατία”.

Σαν να μην έφτανε η στοχευμένη προπαγάνδα απέναντι στις αναρχικές και τους αναρχικούς από το κράτος, το παρακράτος και τα ΜΜΕ, έχουμε και το ΣΥΡΙΖΑ. που θέλοντας να το παίξει Ρομπέν των δασών και φύλακας των “αδυνάτων”, σπεύδει να υπερασπιστεί στα λόγια τις καταλήψεις και τους αναρχικούς. Αυτή είναι μια πάγια τακτική του εν λόγω κοινοβουλευτικού κόμματος, η οποία εφαρμόστηκε και κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Δεκέμβρη του 2008.

Ο ΣΥΡΙΖΑ υποκρίνεται ότι είναι με το μέρος των αναρχικών στην προσπάθειά του αφενός να καπηλευτεί εκλογικά τον αγώνα που δίνουμε και αφετέρου να τον ενσωματώσει εντός των κρατικών και νόμιμων πλαισίων.

Σε ό,τι αφορά τη δήλωση Διαμαντόπουλου έχουμε να πούμε τα εξής:

Πρώτον, ένας βουλευτής, δηλαδή ένα αναπόσπαστο κομμάτι του κρατικού μηχανισμού, δε μπορεί να λέγεται αναρχικός. Οι αναρχικοί ούτε ψηφίζουν στις εκλογές, ούτε είναι υποψήφιοι, ούτε θα έπαιρναν ποτέ βουλευτική θέση.

Δεύτερον, η αναρχία δεν ταυτίζεται με κανέναν τρόπο με την άμεση δημοκρατία. Για μας η αναρχία είναι η ολική απελευθέρωση των ανθρώπων, των ζώων και της φύσης από τα δεσμά του κράτους και της κυριαρχίας. Δεν παλεύουμε για ένα κράτος αμεσοδημοκρατικό, παλεύουμε για τη ζωή και την ελευθερία κάθε έμβιου όντος, στα πλαίσια μιας απλής κοινοτικής ζωής σε σύμπνοια με τη φύση.

Τρίτον, αυτή η ζωή και η ελευθερία έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη βουλευτική δράση του Διαμαντόπουλου, ο οποίος, από την αρχή της θητείας του τον Ιούνιο, δηλώνει ανοιχτά το ενδιαφέρον του για την ανάπτυξη της βιομηχανίας γούνας στην περιοχή της Καστοριάς, με αποκορύφωμα τη συνάντησή του με τον ΣΕΓ (Σύνδεσμος Ελλήνων Γουνοποιών) και τη συμφωνία τους στην ανάγκη διεύρυνσης του ζωικού κεφάλαιου στην περιοχή· πως θα αιχμαλωτίζουν, θα σφάζουν και θα γδέρνουν περισσότερα ζώα, δηλαδή. Ο Διαμαντόπουλος είναι η ενσάρκωση αυτού που λέμε τόσα χρόνια. Είναι το κράτος μέσα από τη διαπλοκή, με το οποίο η βιομηχανία γούνας καταφέρνει να επιβιώνει σε βάρος των ζώων. Ο Διαμαντόπουλος είναι άξιος συνεχιστής των προηγούμενων βουλευτών της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ στην περιοχή, Τζουκαλάγια και Πετσάλνικου, οι οποίοι στήριζαν απροκάλυπτα το γουνεμπόριο. Είναι ενδεικτικό κομμάτι της τακτικής του χαμαιλέοντα που εφαρμόζει ο ΣΥΡΙΖΑ μιας και πριν τις εκλογές, η βουλευτής Ηρώ Διώτη είχε κάνει επερώτηση στη βουλή κατά του γουνεμπορίου. Αμέσως μετά, ο τοπικός ΣΥΡΙΖΑ Καστοριάς έκανε ημερίδα υπέρ της γουνοποιίας ενώ στην Αθήνα διοργάνωναν παράλληλα προεκλογικές εκδηλώσεις για τα “δικαιώματα” των ζώων, προσπαθώντας να συλλέξουν τις ψήφους των φιλόζωων και όχι μόνο. Η υποκρισία σε όλο της το μεγαλείο. Όμως μετά τις εκλογές έπεσαν οι μάσκες.

Η στάση του Διαμαντόπουλου και του ΣΥΡΙΖΑ δεν αποτελεί μεμονωμένο ατόπημα ούτε του συγκεκριμένου προσώπου, ούτε του συγκεκριμένου κόμματος, αλλά αποτυπώνει πλήρως τις πάγιες θέσεις και τακτικές της αριστεράς συνολικότερα.

Η αριστερά ανέκαθεν αδυνατούσε να εντάξει στα προτάγματά της τους αγώνες για την απελευθέρωση των ζώων και της φύσης. Ιδεολογικά αποδεχόμενη τον ιστορικό υλισμό, θεωρεί την καθυπόταξη της γης και των υπόλοιπων πλασμάτων που κατοικούν σε αυτήν προϋπόθεση για την ανθρώπινη ευημερία. Έχοντας μια ιστορική και άκρως ανθρωποκεντρική αντίληψη του κόσμου, θεωρούν το τεχνοβιομηχανικό σύστημα ως πανάκεια για τη διεκπεραίωση όλων των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων αλλά και τον καπιταλισμό ως απαραίτητο ιστορικό σκαλοπάτι για “το πέρασμα από το βασίλειο της αναγκαιότητας στο βασίλειο της ελευθερίας”. Η φύση και τα ζώα είναι λοιπόν παραγωγικοί πόροι για την εξυπηρέτηση των ανθρωπίνων αναγκών. Η μόνη διαφορά με τους καπιταλιστές είναι ότι εκείνοι είναι διατεθειμένοι να σκοτώσουν οτιδήποτε ζωντανό για το κέρδος ενώ οι αριστεροί για την κάλυψη των ανθρωπίνων “αναγκών”. Αυτό ακριβώς συμβαίνει και με το ΣΥΡΙΖΑ και την τοπική κοινωνία της Καστοριάς: Οι ζωές των ζώων απαξιώνονται προς χάριν της οικονομικής ανάπτυξης της περιοχής.

Παράλληλα, χρησιμοποιούν κάθε μέσο για να φτάσουν στην εξουσία, αφού προφανώς δεν την αρνούνται όταν μιλάνε για εργατική εξουσία και δικτατορία του προλεταριάτου. Από τη μία, συμμετέχουν στους επιμέρους αγώνες όπου τους παίρνει, φροντίζοντας πάντα το αποτέλεσμα της συμμετοχής τους να αποτυπώνεται εκλογικά και από την άλλη, αποστασιοποιούνται από άλλους αγώνες όταν δε θεωρούν ότι έχουν κάτι να κερδίσουν από αυτούς. Όταν όμως οι αγώνες ξεφεύγουν από τη διαχείρησή τους ή ανακαλύπτουν πως είναι επιτυχημένοι κι έχουν μείνει απ’ έξω, σπεύδουν με δηλώσεις και άλλες επικοινωνιακές τακτικές να τους καπελώσουν. Αυτές τις μέρες χρησιμοποιούν την κρατική καταστολή που δέχονται οι αναρχικοί για να κάνουν αντιπολίτευση εκ του ασφαλούς στη Νέα Δημοκρατία, προσβλέποντας να βρεθούν στην κυβέρνηση μετά τις επόμενες εκλογές. Δεν ξεχνάμε όμως τις προεκλογικές κορώνες του ΣΥΡΙΖΑ για τους καλούς αστυνομικούς που θα φυλάνε τις γειτονιές. Δεν ξεχνάμε επιπλέον πως όποτε η αριστερά πήρε την εξουσία ή κέρδιζε μεγάλο έρεισμα, φρόντιζε να συντρίβει με κάθε τρόπο τους αναρχικούς που αντιστέκονταν είτε στα απολυταρχικά καθεστώτα που σχημάτιζε (ΕΣΣΔ-Κροστάνδη) είτε στις προδοσίες των αγώνων που ολόκληροι λαοί έδιναν ενάντια στο φασισμό, επειδή έμπαιναν εμπόδιο στα σχέδια της για εξωτερική πολιτική με τη Δύση (Ισπανία ’36, Ελλάδα-ΟΠΛΑ).

Δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα το διαφορετικό στο σήμερα. Απλά, ο Διαμαντόπουλος θα έπρεπε να είναι λίγο πιο ενημερωμένος σχετικά με το σε ποιους δείχνει την “αλληλεγγύη” του.
Σε αυτούς που δε θα ησυχάσουν μέχρι ο τελευταίος γουναράς να κρεμαστεί από τα άντερα του τελευταίου πολιτικάντη.

Δε μπορείς να είσαι και με τους καταπιεστές και με τους καταπιεσμένους,
και με το κράτος και με τους αναρχικούς,
και με τα ζώα και με τους γδάρτες.

Σε αυτόν τον κόσμο καθένας επιλέγει με ποιον τάσσεται.

Εμείς ως αναρχικοί και αντισπισιστές, αγωνιζόμαστε υπερήφανα στο πλευρό των ζώων και της άγριας φύσης.
Αυτοί ως πολιτικοί και γλοιώδεις εξουσιαστές, στέκονται αξιολύπητοι στο πλευρό των γουναράδων παζαρεύοντας ψήφους.

Σε αυτήν τη μάχη για την υπεράσπιση της ζωής είναι, λοιπόν, εχθροί μας.