Η ακόλουθη μπροσούρα γράφτηκε από την Συνέλευση για την Αντισπισιστική Δράση σαν εισήγηση για την εκδήλωση-συζήτηση που πραγματοποιήθηκε την Δευτέρα στις 3 Δεκεμβρίου στην κατάληψη Σκαραμαγκά.
Το ακόλουθο φανζιν είναι μια κυκλοφορία του Vegan Straight Edge Athens που αποτελεί μια πρώτη προσπάθεια προώθησης του Vegan Straight Edge κινήματος στην Ελλάδα.
Το παρόν κείμενο γράφτηκε από τον Steven Best και μεταφράστηκε από την Συνέλευση για την Αντισπισιστική Δράση. Έχει κυκλοφορήσει σε μπροσούρα από την Συνέλευση, και δημοσιεύεται στο Indymedia Athens.
ΟΙ ΖΩΟΛΟΓΙΚΟΙ ΚΗΠΟI ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ του Steven Best
Ο ζωολογικός κήπος είναι ένας τέλειος μικρόκοσμος του
μεταμοντέρνου κόσμου. Κολυμπώντας σε μια θάλασσα προσομοίωσης, ψεύτικης
πραγματικότητας του Εθνικού Κράτους Διασκέδασης, όπου τα πάντα, από τα
ανθρώπινα σώματα μέχρι την εθνική πολιτική είναι πλαστά και σκηνοθετημένα,
γιατί να μην προσομοιώνουν τη φύση, την άγρια ζωή, τις συμπεριφορές των ζώων,
και όλα τα είδη επίσης; Σε αυτό το προχωρημένο στάδιο του καπιταλιστικού
αποικισμού του πλανήτη, όπου παραμένουν λίγες νησίδες φυσικού κόσμου , και ο
ζωολογικός κήπος ενσαρκώνει την εμπορευματοποίηση, τον κατακερματισμό και την
''τεχνικοποίηση'' των διεργασιών της ζωής - η βιοποικιλότητα μειώνεται και
αντικαθίστανται τεχνητά με διατηρήσιμα "εκθέματα".
Δεδομένου ότι η αντίθεση ανάμεσα στην κοινωνία και τη φύση ξεδιπλώνεται,
η φύση εξαρτάται όλο και περισσότερο από τον πολιτισμό για τη διατήρηση της
προηγμένης ζωής, αλλά ο πολιτισμός, προσκολλημένος στα μηχανιστικά μοντέλα και
τις πρωτόγονες φιλοσοφίες της ιεραρχίας και της κυριαρχίας, δεν είναι αρκετά
προηγμένος για να διατηρήσει την εξέλιξη. Ο ζωολογικός κήπος είναι το τέλειο
σύμβολο λοιπόν για την ταφή του πλανήτη, για τη σαρκοφάγο των ζωικών ειδών,
καθώς και για μια αυξανόμενη παθολογία της εκτός ελέγχου ανθρώπινης δύναμης. Οι
ζωολογικοί κήποι είναι πρώτα και κύρια σχέσεις εξουσίας, είναι ταυτόχρονα και
αιτία και σύμπτωμα της ανθρώπινης θέλησης για κυριαρχία πάνω στο φυσικό κόσμο.
Ο ιμπεριαλισμός με άλλα μέσα
"Με πολλούς τρόπους, ο ζωολογικός κήπος έχει έρθει για
να αντιπροσωπεύσει τη θεματολογία της εποχής του ελέγχου: την εξερεύνηση, την
κυριαρχία, την αλαζονεία, την επιδειξιομανία, τον ισχυρισμό της ανωτερότητας,
τη χειραγώγηση."
Ντέιβιντ Έχρενφελντ, Ηθική στην Κιβωτό (David Ehrenfeld,
Ethics on the Ark )
Εξ ορισμού, ένας ζωολογικός κήπος είναι ένα δημόσιο πάρκο το
οποίο εκθέτει τα ζώα για σκοπούς όπως η ψυχαγωγία και η "εκπαίδευση",
και θα πρέπει να διακρίνεται από ένα "θηριοτροφείο", μια συλλογή ζώων
που διατηρούνται για διάφορους σκοπούς εκμετάλλευσης, περιπλανώμενους
ζωολογικούς κήπους, ή μικρούς ζωολογικούς κήπους στις παρυφές των δρόμων, όπως
οι Tiger Truck Plazas στη Λουιζιάνα και το Τέξας που φυλακίζουν τίγρεις κάτω
από φρικτές συνθήκες. Η αμερικανική ένωση ζωολογικών κήπων και ενυδρείων (AZA)
πιστοποιεί τους "καλύτερους" ζωολογικούς κήπους, αλλά πολλοί
ζωολογικοί κήποι εγκεκριμένοι από την AZA συνεχίζουν να κακομεταχειρίζονται τα
ζώα τους (όπως φάνηκε και στο περίφημο ξυλοδαρμό της ελεφαντίνας Σίσσυ στο
ζωολογικό κήπο του Ελ Πάσο το 1998). Επιπλέον, μόνο περίπου το 10% των πάνω από
2.000 εκθετών ζώων που έχουν άδεια από το Υπουργείο Γεωργίας των Ηνωμένων
Πολιτειών (USDA) είναι διαπιστευμένο από το AZA. Θα πρέπει να διακρίνουμε,
επίσης, τους ζωολογικούς κήπους από τα καταφύγια, όπως το καταφύγιο Ελεφάντων
στο Tennessee όπου τα ζώα διατηρούνται μέσα σε εκτεταμένο φυσικό περιβάλλον,
συχνά τελείως κλειστά για το κοινό. Συχνά, όμως, ζωολογικοί κήποι και
θηριοτροφεία όπως το «Noah s Land Sanctuary" στο Harwood του Τέξας
παραπλανητικά ισχυρίζονται ότι είναι «καταφύγια», όταν στην πραγματικότητα
είναι πασίγνωστοι βασανιστές των ζώων (όλα υπό την ανοχή του USDA), και έτσι ο
τίτλος "καταφύγιο" μπορεί να είναι ψεύτικη διαφήμιση για προσέλκυση
χρημάτων και δεν αποτελεί εγγύηση μη βάναυσης πολιτικής.
Σήμερα οι ζωολογικοί κήποι ισχυρίζονται ότι έχουν σα στόχο
τη διατήρηση των ειδών, αλλά και οι ζωολογικοί κήποι και οι προκάτοχοί τους,
έχουν ανέκαθεν εμπλακεί στην παγίδευση, τη θανάτωση και την εμπορία ζώων. Τα
θηριοτροφεία χρονολογούνται τουλάχιστον στην εποχή της αρχαίας Αιγύπτου, όπου
ταύροι, φίδια, ελέφαντες και άλλα ζώα που εκτρέφονταν για θρησκευτικούς
σκοπούς. Οι Ρωμαίοι φυλάκιζαν ζώα όπως λεοπαρδάλεις, λιοντάρια, αρκούδες,
ελέφαντες, αντιλόπες, καμηλοπαρδάλεις και ρινόκερους για την σφαγή τους στις
παραστάσεις των μονομάχων. Μερικά από αυτά τα θεάματα παίζονταν για μήνες και
αφορούσαν τη σφαγή χιλιάδων ζώων. Είτε τα θύματα ήταν άνθρωποι είτε ήταν ζώα, η
λαγνεία του αίματος ήταν δημοφιλής διασκέδαση. Το 1519, ο Hernando Cortez
ανέφερε ότι ο κυβερνήτης των Αζτέκων, Μοντεζούμα, διατηρούσε ένα μεγάλο
θηριοτροφείο για την παροχή θυσιών για θρησκευτικές τελετές. Πολλοί εξουσιαστές
έχουν διατηρήσει θηριοτροφεία ζώων ως σημάδια ευημερίας και κύρους. Όσο συχνά
τα ζώα έχουν συλλεγεί για να εκτεθούν ή για διασκέδαση σε όλη τη Δυτική
ιστορία, τόσο συχνά έχουν κυνηγηθεί ως τροφή ή για σπορ, έχουν χρησιμοποιηθεί
σε διαγωνισμούς το ένα εναντίον του άλλου, ή έχουν σφαγιαστεί σε τραγελαφικά
όργια βίας.
Όπως γράφει ο Dale Jamieson στο δοκίμιό του «Ενάντια
ζωολογικούς κήπους," οι σύγχρονοι ζωολογικοί κήποι ιδρύθηκαν στη Βιέννη,
τη Μαδρίτη, και το Παρίσι το δέκατο όγδοο αιώνα, και στο Λονδίνο και στο
Βερολίνο το δέκατο ένατο αιώνα. Ο πρώτος αμερικανικός ζωολογικός κήπος ιδρύθηκε
στη Φιλαδέλφεια και το Σινσινάτι το 1870. Στο υπέροχο βιβλίο του, :
''Αναγνώσκοντας τους ζωολογικούς κήπους : Αναπαραστάσεις ζώων σε συνθήκες
αιχμαλωσίας'', ο Randy Malamud εκθέτει την άγραφη ιστορία του ζωολογικού κήπου
και τη σχέση του με την αποικιοκρατία. Οι ζωολογικοί κήποι ήταν άρρηκτα
συνδεδεμένοι με τον ιμπεριαλισμό και τις ιδεολογίες της κατάκτησης, και
παρείχαν την απαραίτητη νομιμοποίηση και τα σύμβολα για την κατάκτηση των
εθνών. Τα ζώα που πιάνονταν σε ξένες χώρες κατά τη διάρκεια της ιμπεριαλιστικής
περιπέτειας μεταφέρονταν πίσω στις πρωτεύουσες όπως το Λονδίνο, προκειμένου να
παρουσιαστούν σε ένα χαζό κοινό. Τα εξωτικά ζώα συμβόλιζαν την ικανότητα της
αυτοκρατορίας να αποκτήσει κυριαρχία πάνω στη φύση και τον πολιτισμό, και
έγιναν πολύτιμα αντικείμενα επιδεικτικής κατανάλωσης.
Οι αυτοκρατορίες προβάλλουν τα σημάδια της εξουσίας και της
μεγαλοπρέπειά τους. Δεδομένου ότι άψυχα εμπορεύματα όπως ο χρυσός και τα όπλα
αποπνέουν λίγη σημειολογική λαμπρότητα, τα εξωτικά ζώα έχουν καταστεί σύμβολα
της αυτοκρατορικής δύναμης και εξουσίας πάνω σε ξένα εδάφη. Για να τοποθετηθούν
σε ζωολογικούς κήπους, τα ζώα έχουν αιχμαλωτιστεί στην άγρια φύση, έχουν
αρπαχθεί από το βιότοπο και τις οικογένειές τους, έχουν αλυσοδεθεί,
κακοποιηθεί, μεταφερθεί, φυλακιστεί, περιοριστεί, υποβάλλονται σε διάφορα
χρονοδιαγράμματα, είναι υποχρεωμένα να υφίστανται πόνο, παρουσιάζονται σε
κατηγορίες με ανθρωποκεντρικά κριτήρια, και υπόκεινται υπό συνεχή ανθρώπινα
βλέμματα. Οι ζωολογικοί κήποι είναι έτσι προεκτάσεις και εκδηλώσεις του κράτους
και της αυτοκρατορίας των ειδών. Όπως γράφει Malamud, "Οι κάθε είδους
εκθέσεις ανθρώπων και ζώων αποδεικνύουν τους επίμονους πολιτιστικούς
καταναγκασμούς να ενισχύσουν τον ιμπεριαλισμό: γιορτάζουν τη δύναμη και την
κατάκτηση που είναι αναγκαίες για να αποκτήσουν τα δείγματα για τις έκθεσης,
ολοκληρώνουν τη δυναμική των εμπορικών συναλλαγών και της οικονομικής
εκμετάλλευσης, και αναγκάζουν τα πλήθη να συμμετάσχουν στην ιμπεριαλιστική
επιχείρηση επιβεβαιώνοντας τη θέση τους στην σύγχρονη αυτοκρατορία. Οι
μοντέρνοι ζωολογικοί κήποι αναπαράγουν τις ιμπεριαλιστικές παραδόσεις της
επίδειξης του άλλου, κατασκευάζοντας μια προνομιακή αίσθηση της θέσης του θεατή
-.που μπορεί να αποφασίσει πότε θα έρθει, θα δει, και θα φύγει, ενώ τα [ζώα]
θεάματα πρέπει να μείνουν εκεί "
Όπως η Marjorie Spiegel περιγράφει στο βιβλίο της ''Η
Επίφοβη Σύγκριση: Η Δουλεία του Ανθρώπου και των Ζώων'', η εκμετάλλευση των
ζώων εφοδίασε με τα μοντέλα για να κυριαρχηθούν οι Αφρικανοί σκλάβοι, και
πολλές κατηγορίες ανθρώπων - αυτοί που ανήκουν σε «κατώτερο» φύλο, φυλή ή τάξη
- κατηγοριοποιούνται ως "ζώα" ή "υπάνθρωποι". Μόλις
ανθρώπινα όντα μπορούν να συντάσσονται στην ίδια δυσμενή κατηγορία με τα ζώα,
υπόκεινται σε παρόμοιες εκμεταλλευτικές συμπεριφορές. Κατά συνέπεια, η αγγλική
γλώσσα χρησιμοποιούσε τα ζώα για να υποβιβάσει κατώτερες τάξεις ανθρώπων σε
υποδεέστερη κατάσταση .
Οι ζωολογικοί κήποι, κυρίως, εφοδιάζουν μοντέλα
απανθρωποποίησης. Στα τέλη του δέκατου ένατου και στις αρχές του εικοστού
αιώνα, άνθρωποι συχνά εκτίθεντο σε κλουβιά μαζί με ζώα. Με κατάφωρα
ρατσιστικούς τρόπους, Μαυριτανοί, Τάταροι, Ινδοί, Ασιάτες, Εσκιμώοι, και
Βουσμάνοι της Αφρικής , ανάμεσα σε μια σειρά άλλων απ' όλο τον κόσμο, έγιναν
μέρος μιας εξωτικής συλλογής μορφών ζωής προς θέαση, όπως και διάφορα
"τέρατα" ("νάνοι", γίγαντες, γενειοφόρες γυναίκες, και
άτομα με κάθε είδους "παραξενιές" και "παραμορφώσεις")
περιορίζονταν σε κλουβιά ζωολογικού κήπου και θηριοτροφεία. Ανθρωπιστικά
κινήματα σταμάτησαν τελικά αυτές τις πρακτικές, αλλά τα «φρικιά» μετακόμισαν
στα τσίρκο, όπου και βρίσκονται μέχρι σήμερα.
Ενώ η ηθική πρόοδος ανάγκασε τους ανθρώπους να συνειδητοποιήσουν
το λάθος του να εκθέτουν ανθρώπους, περιμένουμε το επόμενο βήμα σύμφωνα με το
οποίο ο κόσμος θα κατανοεί την αδικία της εκμετάλλευσης των ζώων σε ζωολογικούς
κήπους. Σήμερα, ωστόσο, καμία πόλη δεν θεωρείται πλήρης χωρίς ένα δημόσιο ζωολογικό
κήπο ως μια σημαντική «τουριστική ατραξιόν». Σε μια αργή μείωση των ζώων που
προορίζονται για αγαθά και θέαμα, οι ζωολογικοί κήποι αποτελούν τον ακρογωνιαίο
λίθο της «ποιότητας ζωής», μαζί με πάρκα, βιβλιοθήκες, συμφωνίες, και
ψυχαγωγικές εγκαταστάσεις. Φυσικά, η "ποιότητα ζωής" αναφέρεται στους
ανθρώπους και όχι στα ζώα. Από τη στιγμή που είναι διαθέσιμα για το ανθρώπινο
βλέμμα και είναι μέρος των πόρων διασκέδασης της πόλης, η ποιότητα της ζωής των
ζώων είναι αδιάφορη για τους περισσότερους πολιτικούς της πόλης και το κοινό.
Το Τείχος του Βερολίνου των Ειδών
"Θα πληρώσουν το τίμημα για την ομορφιά τους, φτωχά
θηρία. Η ανθρωπότητα θέλει να πιάσει οτιδήποτε το όμορφο και να το φυλακίσει,
και στη συνέχεια να έρχονται κατά χιλιάδες για να το παρακολουθήσουν να
αργοπεθαίνει."
DavidGarnett, Ένας άντρας σε ζωολογικό κήπο.
Το πιο εντυπωσιακό πράγμα στους ζωολογικούς κήπους δεν είναι
οι υποδομές τους - τα κλουβιά, τα μπαρ, οι τοίχοι, τα παράθυρα, οι τάφροι, και
τα περιβλήματα, ο κλειστός κόσμος της μοναξιάς και του πόνου διάτρητος με
κραυγές μέσα στη νύχτα, οι υγρές και άσχημες μυρωδιές της κακοφορμίζουσας
ασθένειας και της δυστυχίας . Αντίθετα, το κύριο ενδιαφέρον των ζωολογικών
κήπων βρίσκεται στην υποκείμενη ψυχολογία, στην ανθρώπινη νοοτροπία που
προσπαθεί να δαμάσει τη φύση, να εξημερώσει τα άγρια ζώα, να ασκήσει τη θέλησή
της για εξουσία πάνω σε αυτό που θεωρεί κατώτερο του εαυτού της, στις
επιστημολογίες της ιεραρχίας και του κράτους που έχουν σηματοδοτήσει το σύνολο
του δυτικού πολιτισμού από την έναρξή του. Οι αρχιτεκτονικές του διαχωρισμού
υπάρχουν όχι για να μας αποκόψουν από τα ζώα του ζωολογικού κήπου, αλλά από το
φυσικό κόσμο στο σύνολό του, αποτελούν οντολογικές διαχωριστικές γραμμές. Οι
ζωολογικοί κήποι μας χωρίζουν όχι μόνο από συγκεκριμένα ζώα, αλλά γενικότερα,
από τη δική μας ζωικότητα, την εξελικτική μας κληρονομιά, τους βιολογικούς
προγόνους μας - το αισθανόμενα και σκεπτόμενα όντα, με τα οποία μοιραζόμαστε τη
δυναμική περιπέτεια της εξέλιξης και των οποίων η ύπαρξη άνοιξε το δρόμο για τη
δική μας. Έτσι, οι τοίχοι δεν είναι τόσο ένα φυσικό όσο ένα πολιτιστικό μέσο
διαχωρισμού, διαιρούν τη ζωή σε "εμάς" εναντίον "αυτών"
αντί να δημιουργούν μια εξελικτική συνέχεια.
Αυτοί που πηγαίνουν στους ζωολογικούς κήπους καταλαμβάνουν
τη θέση των θεατών, προμηθευτών ενός βλέμματος που αντικειμενοποιεί τα ζώα και
τα υποβιβάζει σε μια εξευτελισμένη και κατώτερη κατάσταση ύπαρξης. Η απλή πράξη
του κοιτάγματος καθιερώνει μια σχέση εξουσίας, αφού ο θεατής ορίζει τον οπτικό
του στόχο με τις περιφρονητικές αξίες που τον πληροφορούν τα μάτια του. Δεν
υπάρχει καμία κατανόηση ή σεβασμός, όταν το υποκείμενο ειδόνεται σαν ένα
αντικείμενο για ψυχαγωγία. Το να κατασκοπεύσετε τους παρατηρητές είναι
εκνευριστικό, επειδή μπορείτε να δείτε πόσο επιπόλαια είναι η εμπειρία τους,
και πόσο εθισμένοι είναι στη θλίψη και τη μοναξιά των ζώων σε αιχμαλωσία. Όπως
παρατηρεί ο Malamud, οι ανθρώποι που βλέπουν τα ζώα στο ζωολογικό κήπο δεν
έχουν περισσότερες πιθανότητες να τα σεβαστούν απ' ό, τι θα είχαν να εκτιμήσουν
την πολιτιστική ποικιλομορφία με την εξέταση των σκουρόχρωμων ανθρώπων πίσω από
τα κάγκελα των θηριοτροφείων του δέκατου ένατου αιώνα.
Οι ζωολογικοί κήποι μιλούν ταυτόχρονα για τα ζώα-αντικείμενα
που εκμεταλλεύονται, και τους άνθρωποι που κυριαρχούν. Η αποστροφή των
ζωολογικών κήπων είναι μια προβολή του τρόμου, που στοιχειώνει το ανθρώπινο
πνεύμα , την απόλυτη αποστροφή του από τις δικές του ψυχικές ρίζες και τη ζωική
του προέλευση. Όταν κοιτάζουμε μέσα από τα κάγκελα τα κλεισμένα ζώα, τα
δασύτριχα εμπορεύματα που έχουν φυλακιστεί για διασκέδαση, παρατηρούμε το
πρόσωπο της δικής μας αποξένωσης. Ταυτόχρονα, βλέπουμε τις αμαρτίες του
παρελθόντος μας και την απονέκρωση του μέλλοντός μας, πώς εμείς οι ίδιοι θα
παρακμάσουμε με το θάνατο της φύσης. Όταν ατενίζουμε τους γενετικούς μας
αδελφούς που ποτέ δεν κοιτάνε πίσω σε μας, υποβιβάζουμε τους εαυτούς μας . Το
γεγονός ότι - όπως ανούσια λένε οι γονείς - τα παιδιά τους
"απολαμβάνουν" το ζωολογικό κήπο δεν αποτελεί ένα επιχείρημα υπέρ,
αλλά μια ανησυχητική ένδειξη ενός πρώιμου στάδιου στρέβλωσης ενός νεαρού
μυαλού. Προφανώς, η απόλαυση του πόνου των άλλων είναι καλή διασκέδαση για όλη
την οικογένεια.
Το μυθιστόρημα του Ντάνιελ Κουίν, Ισμαήλ, περιλαμβάνει έναν
σωκρατικό διάλογο ανάμεσα σε έναν αυτάρεσκο ανθρωπιστή και ένα φιλοσοφικό
γορίλα. Ο γορίλας τρομάζει τον άνθρωπο με το επιχείρημα ότι μοιράζονται κάτι
σημαντικό - την εμπειρία της αιχμαλωσίας. Ο γορίλας έχει φυλακιστεί σε διάφορα
τσίρκα και ινστιτούτα ψυχαγωγίας, αλλά ο άνθρωπος, αγανακτισμένος και αμήχανος,
εκπαιδευμένος στις φιλοσοφικές προεκτάσεις του ιουδαιο-χριστιανικού πολιτισμού,
έρχεται να συνειδητοποιήσει ότι είναι εξόριστος στη βαθύτερη αιχμαλωσία ενός
θετικού και δυσλειτουργικού πρότυπου, του ανθρωποκεντρισμού.
Η Σχολή της Παραπληροφόρησης
«Η απλή βάση στην αντίθεσή μου στην αιχμαλωσία στους
ζωολογικούς κήπους είναι ότι κρατάμε τα ζώα σε κατάφωρα αφύσικες,
εξουθενωτικές, και παρεκκλίνουσες συνθήκες. Κανένα στοιχειό από την ομορφιά και
τη δύναμη και την ευφυΐα τους δεν είναι εμφανές. Περιορίζονται, απογοητεύονται,
εκτελούν τις ίδιες επαναλαμβανόμενες και συχνά επικίνδυνες συμπεριφορές πλήξης,
καταλήγοντας καρικατούρα του πραγματικού τους εαυτού.
"Euan C. Young, καθηγητής Ζωολογίας, Πανεπιστήμιο του
Ώκλαντ, Νέα Ζηλανδία
Λόγω της αύξησης της ευαισθητοποίησης του κοινού για την
ταλαιπωρία και τα δικαιώματα των ζώων, οι ζωολογικοί κήποι είναι υποχρεωμένοι
να ανασύρουν σαθρές δικαιολογίες για την ύπαρξή τους. Για να δικαιολογήσουν την
ύπαρξή τους, οι ζωολογικοί κήποι παρουσιάζουν τρία βασικά επιχειρήματα. Οι
ζωολογικοί κήποι αποτελούν τη μοναδική ευκαιρία για τους περισσότερους
ανθρώπους να δουν ζώα όπως καμηλοπαρδάλεις, λιοντάρια και ελέφαντες. Βοηθούν να
εκπαιδευτεί το κοινό για τα ζώα και να προωθηθεί μεγαλύτερος σεβασμός σε αυτά.
Προωθούν προσπάθειες διατήρησης μέσω της εκπαίδευσης και της αναπαραγωγής και
στέγασης των απειλούμενων ειδών.
Το πρώτο σημείο θέτει το ερώτημα με την παραδοχή ότι η
ανθρώπινη οπτική ευχαρίστηση και περιέργεια ξεπερνά το δικαίωμα ενός ζώου να απολαμβάνει
τη ζωή του ανενόχλητο στο φυσικό του περιβάλλον. Ο πόνος που προκαλείται στα
ζώα σε περιφραγμένους χώρους για όλη τους τη ζωή (δεκαετίες σε περιπτώσεις όπως
οι χιμπατζήδες και οι ελέφαντες) σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογεί την αξία
μιας στιγμιαίας εμπειρίας για τα εθισμένα στη διασκέδαση ανθρώπινα όντα.
Ο δεύτερος ισχυρισμός υποθέτει ότι οι συμπεριφορές των ζώων
που βλέπουν οι θεατές είναι ακριβείς, αληθείς, και φυσικές, όταν στην
πραγματικότητα το τεχνητό περιβάλλον του ζωολογικού κήπου διαστρεβλώνει όλη τη
διαδικασία της ζωής τους. Πρώτον, στο ζωολογικό κήπο οι θεατές δίνουν ελάχιστη
ή καθόλου προσοχή στις πληροφορίες που τους παρέχονται για τα ζώα που
παρατηρούν. Μελέτες γράφουν - και η εμπειρία του καθενός από εμάς επιβεβαιώνει
εύκολα- ότι οι θεατές στο ζωολογικό κήπο σπάνια διαβάζουν τις πλάκες που
παρέχουν πληροφορίες για το όνομα των ζώων, τη διατροφή, και τη φυσική
ομοταξία. Η υπόθεση ότι οι άνθρωποι θα διαβάσουν τις πινακίδες σήμανσης, θα
σκεφτούν τις πληροφορίες, και θα είναι σε θέση να τις επεξεργαστούν είναι
αβάσιμη σε μια κουλτούρα της κατανάλωσης και της ψυχαγωγίας. Τα παιδιά
ιδιαίτερα είναι πρόσχαρη στην ανάγνωση των λίγων πληροφοριών που υπάρχουν,
καθώς τρέχουν ξέφρενα από τη μια περιοχή στην άλλη, φωνάζοντας και ουρλιάζοντας,
ανεβασμένα από την Coca-Cola, το Ritalin, και τα βιντεοπαιχνίδια. Μελέτες
δείχνουν ότι οι θεατές των ζωολογικών κήπων γνωρίζουν ελάχιστα για τα ζώα,
πιστεύουν σε τυπικές προκαταλήψεις για αυτά, και κάνουν βαθιές παρατηρήσεις,
όπως το ζώο είναι «χαριτωμένο» ή ''αστείο''. Το πρόβλημα είναι διττό:Οι θεατές
των ζωολογικών κήπων συνήθως αναζητούν ψυχαγωγία, όχι εκπαίδευση, και οι
ζωολογικοί κήποι σπάνια κάνουν σοβαρή προσπάθεια εκπαίδευσης του κοινού.
Κάποιος μπορεί να μάθει πολύ περισσότερα για τη συμπεριφορά των ζώων μέσω των
μέσων ενημέρωσης, όπως το Discovery Channel, είτε μέσω «εικονικών ζωολογικών
κήπων» και μέσα από τις κάμερες που τροφοδοτούν ζωντανές εικόνες των ζώων στο
φυσικό τους περιβάλλον.
Όταν επισκέφθηκα πρόσφατα το ζωολογικό κήπο του Ελ Πάσο,
άκουσα ένα παιδί να αναφωνεί, «είναι αυτό το ζώο πραγματικό ;" Οι γονείς
γέλασαν, αλλά αυτή ήταν μια κατά λάθος βαθυστόχαστη ερώτηση. Γιατί ό, τι
βλέπουν οι θεατές είναι εκφράσεις υπανάπτυκτες, παραμορφωτικές, ανεστραμμένες
από τον άνθρωπο, ζώων που είναι λυπημένα, μοναχικά, τραυματισμένα και με
κατάθλιψη. Εμείς δε θα δούμε τίγρεις, ελέφαντες, και χιμπατζήδες, αλλά θα δούμε
τι έχει συμβεί σε αυτούς, παρατηρούμε μια κοινωνική κατασκευή του ζώου. Να
είμαστε σίγουροι πως ο βαρυκίνητος ελέφαντας δε είναι απλά μια ιδέα κάποιου,
αλλά η ανθρώπινη ιδέα για αυτόν ειδωμένη μέσα από το πρίσμα / φυλακή των
πολιτιστικών προοπτικών που είναι περισσότερο ή λιγότερο φωτισμένη και
επιστημονικά ακριβής. Οι θεατές νομίζουν ότι βλέπουν άμεσα τα ζώα, αλλά τα
βλέπουν μέσα από ιστορικά καθορισμένα πρότυπα και τις επιζήμιες επιπτώσεις του
θεσμού του ίδιου του ζωολογικού κήπου.
Θα μπορούσε κανείς να μελετήσει την ανθρώπινη φύση
εξετάζοντας ανθρώπους κλειδωμένους σε άσυλα και φυλακές. Πράγματι, τα ζώα
υποφέρουν από τις ίδιες ψυχολογικές επιπτώσεις από τον εγκλεισμό και την
απομόνωση, όπως και οι άνθρωποι, και από εκεί προκύπτει και ο όρος
"zoochosis". Ίσως αρπαγμένα από τις οικογένειές τους στην άγρια φύση,
δεν μπορούν να κινηθούν ελεύθερα, αποστερούμενα μιας πλούσιας κοινωνικής ζωής,
έχοντας αναστραφεί κάθε ανάγκη τους και ένστικτο τους , και υπό την κατοχή των
πολύπλοκων μυαλών, τα ζώα των ζωολογικών κήπων υποφέρουν από διάφορα ψυχολογικά
προβλήματα, από "στερεότυπη" συμπεριφορά, η οποία περιλαμβάνει το να
πηγαίνουν πέρα-δώθε, να αφήνουν το κεφάλι να κρέμεται, το λίκνισμα, το
περπάτημα σε κύκλους, το ψυχαναγκαστικό γλείψιμο, το δάγκωμα κομματιών, και
ακόμη και τον αυτο-ακρωτηριασμό (όπως στην η περίπτωση των χιμπατζήδων που
προκαλούν σοβαρές πληγές δαγκώνοντας τα άκρα τους). Σύμφωνα με τον Bill Travers
και την Virginia McKenna του Ιδρύματος Γεννημένος Ελεύθερος (Born Free
Foundation), για παράδειγμα, πάνω από το 60% των πολικών αρκούδων στους
βρετανικούς ζωολογικούς κήπους είναι ψυχικά διαταραγμένες. Η Jane Goodall
υποστηρίζει ότι πάνω από το ήμισυ των ζωολογικών κήπων του κόσμου
"εξακολουθούν να είναι σε κακές συνθήκες." Μια αναθεώρηση των
νεκροψιών ζωολογικών κήπων στο ζωολογικό κήπο του Σαν Ντιέγκο, που θεωρείται
ευρέως ένας από τους καλύτερους ζωολογικούς κήπους της χώρας, υποδεικνύει
διευρυμένο υποσιτισμό στα ζώα των ζωολογικών κήπων, υψηλά ποσοστά θνησιμότητας
από τη χρήση αναισθητικών και ηρεμιστικών, σοβαρούς τραυματισμούς και θανάτους
που οφείλονται στις μεταφορές, καθώς και συχνές εμφανίσεις κανιβαλισμού,
παιδοκτονίας, και πάλης που είναι σχεδόν βέβαιο ότι προκαλείται από συνθήκες
συνωστισμού» (όπ.π. Jamieson).
Η βασική εκπαίδευση που παρέχει ένας ζωολογικός κήπος είναι
η επίγνωση αυτού που ένα ζώο δεν είναι και της αλλοτριωμένης ψυχής των
ανθρώπινων πλασμάτων. Τα ζώα αποφυσικοποιούνται, απογυμνώνονται από τους
φυσικές τους ιδιότητες. Βλέπετε τον πανέμορφο πράσινο-φτερωτό Μακάο σε μια
ανοικτή περιοχή και αναρωτιέστε γιατί δεν πετάει μακριά, και στη συνέχεια
συνειδητοποιείτε πως του έχουν κοπεί τα φτερά και δεν είναι πλέον σε θέση να
πετάξει μακριά από μία γάτα. Μπορείτε να δείτε δύο ελέφαντες μαζί και να
νομίζετε ότι είναι ένα ευτυχισμένο ζευγάρι, αλλά πρέπει να καταλάβετε ότι ζουν
σε μεγάλα κοπάδια και οικογένειες έως και 20 μαζί. Μπορείτε να παρακολουθήσετε
μια όμορφη λευκή τίγρη, και μόνο αργότερα να καταλάβετε ότι δεν είναι ένα
πραγματικό είδος, αλλά μάλλον μια καθαρά γενετική ανωμαλία, που δεν θα μπορούσε
να επιβίωσει στην άγρια φύση, διότι στερείται επαρκούς καμουφλάζ και υποφέρει
από προβλήματα ισχίων, στα πόδια, και καταρράκτη. Δεν έχει σημασία πόσο οι
ζωολογικοί κήποι προσπαθούν να ωραιοποιήσουν το συγκρότημα κράτησης, το γεγονός
παραμένει ότι ζώα φυλακίζονται για ανθρώπινους σκοπούς, και δεν είναι τα ζώα
που διαφημίζονται ότι να είναι.
Ακόμη και στα καλύτερά τους, οι ζωολογικοί κήποι δίνουν ένα
σύνθετο μήνυμα, όπου, αφενός, μπορεί να βοηθούν τους ανθρώπους να κατανοήσουν
την κρίση που αντιμετωπίζει η επιβίωση των ειδών και να κάνουν τα ζώα
περισσότερο από μια αφαίρεση, αλλά, αφετέρου, επιδεινώνουν την αποξένωση από τη
φύση και την ασέβεια προς τη ζωή μέσω της θεσμοθέτησης ενός δυϊσμού ανθρώπου-μη
αθρώπου μέσω του διαχωρισμού θεατή-αντικείμενου. Οι ζωολογικοί κήποι
ενσταλάζουν μια διαστρεβλωμένη αίσθηση της θέσης μας στον κόσμο, και μας κάνουν
κατήχηση μιας κοσμοθεωρίας που ισχυρίζεται ότι τα ζώα είναι πόροι για να φάμε,
να ντυθούμε, να πειραματιστούμε, ή να διασκεδάσουμε. Και έτσι είναι πάρα πολύ
ενοχλητικό να βλέπει κανείς ορδές παιδιών από σχολεία να χοροπηδούν σε
ζωολογικούς κήπους, και θα πρέπει να αναρωτηθεί πώς αυτή "διασκέδαση"
δηλητηριάζει τις ευαισθησίες τους προς τον φυσικό κόσμο και επιδεινώνει την
οικολογική κρίση. Περισσότερα από 120 εκατομμύρια άνθρωποι επισκέπτονται
ζωολογικούς κήπους κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες, έτσι ώστε τα μηνύματα
που δίνουν οι ζωολογικοί κήποι έχουν μεγάλη σημασία.
Οι Μύθοι της Διατήρησης
"Δυστυχώς, η συντριπτική πλειοψηφία των ζωολογικών
κήπων έχουν μπερδέψει τους αρχικούς σκοπούς τους και έχουν τοποθετήσει την
αναψυχή και την εμπορική επιτυχία, πάνω από τις πιο πιεστικές ανάγκες της
διατήρησης και της εκπαίδευσης."
Debra Jordan
Οι σημερινοί νέοι και βελτιωμένοι ζωολογικοί κήποι κάνουν
ό,τι μπορούν για να διακόψουν τους δεσμούς τους από την άθλια κληρονομιά τους,
καθώς επιδιώκουν νέα νομοθεσία με πιο ευγενική και πιο ήπια μορφή. Τις
τελευταίες δεκαετίες, η βιομηχανία των ζωολογικών κήπων έχει μετατοπιστεί
δίνοντας έμφαση όχι στην ψυχαγωγία αλλά στην εκπαίδευση, την έρευνα και τη
διατήρηση. Ο σημερινός λόγος των ζωολογικών κήπων είναι γεμάτος με
ευφημισμούς:« η αιχμαλωσία γίνεται "συντήρηση", η διασκέδαση είναι
"εκπαίδευση", και το ίδιο το ίδρυμα βαπτίζεται πάρκο ''διατήρησης''.
Επειδή οι ζωολογικοί κήποι αποτελούν πρώτα και κύρια επιχειρήσεις, εξακολουθούν
να είναι προσανατολισμένες ψυχαγωγία, και πολύ συχνά η επιτακτική ανάγκη
κέρδους του εκδοτηρίου αντικαθιστά την ηθική επιταγή της καλής μεταχείρισης των
ζώων.
Η πιο εύλογη άμυνα που έχουν στη διάθεσή τους οι ζωολογικοί
κήποί σε μια εποχή εξαφάνισης ειδών, απώλειας ενδιαιτημάτων, και οικολογικής
κρίσης είναι ότι εξυπηρετούν πλέον σκοπούς της διατήρησης. Το 1981, το AZA
δημιούργησε το πρόγραμμα Σχέδιο για την Επιβίωση των Ειδών (ΣΕΠ), που
σχεδιάστηκε για να βοηθήσει στην πρόληψη της εξαφάνισης των ζώων και να
εκπαιδεύσει το κοινό για τις ανάγκες διατήρησης. Μέσα από προγράμματα
διαχείρισης της αναπαραγωγής, το ΣΕΠ καυχιέται πώς κατάφερε με επιτυχία τη
διατήρηση και την επανεισαγωγή στο φυσικό περιβάλλον πολλών ειδών όπως το
κουνάβι με το μαύρο πόδι, ο κόνδορας (όρνεο) και ο κόκκινος λύκος.
Αλλά τα διαπιστευτήρια διατήρησης των ζωολογικών κήπων είναι
εξαιρετικά αμφίβολα και παίζουν ένα μικρό ρόλο στη διάσωση των ειδών από την
εξαφάνιση. Τα είδη που οι ζωολογικοί κήποι ευνοούν για "διατήρηση"
τείνουν να είναι χαριτωμένα και μικρής ποικιλίας (αυτά που η AZA αποκαλεί
«ναυαρχίδα των ειδών που προκαλούν έντονα συναισθήματα στο κοινό"),
συνεπώς κάνουν περισσότερα για να προσελκύσουν επισκέπτες από όσα κάνουν για να
αποτρέψουν μια κρίση εξαφάνισης. Μόνο το 2% των απειλούμενων ειδών είναι μέρος
των προγραμμάτων αναπαραγωγής των ζωολογικών κήπων, και πολύ λίγοι ζωολογικοί
κήποι έχουν καταγραφεί για αναπαραγωγή σε αιχμαλωσία και διατήρηση της άγριας
πανίδας. Συχνά δεν είναι οι ίδιοι οι ζωολογικοί κήποι που κάνουν την
αναπαραγωγή αλλά απομακρυσμένες εγκαταστάσεις εκτροφής, οπότε γιατί να δίνεται
πιστοποίηση διατήρησης στους ζωολογικούς κήπους ; Οι ζωολογικοί κήποι έχουν
μικρά ποσοστά διατήρησης και επαναφοράς των ζώων στους φυσικούς τους οικοτόπους
(όπως στην περίπτωση του Μεξικανικού Γκρίζου Λύκου). Συχνά, τα ζώα είναι πάρα
πολύ εξοικειωμένα με την ανθρώπινη φροντίδα και σφαδάζουν μόνα τους. Τα κοπάδια
αναπαραγωγής, συνήθως είναι πολύ μικρά, και η ενδογαμία είναι ένα πρόβλημα που
οδηγεί σε μη υγιή ζώα και μειωμένη γονιδιακή δεξαμενή. Περαιτέρω, οι ζωολογικοί
κήποι δεν συμμετέχουν ενεργά στην διατήρηση των ενδιαιτημάτων. Οι ζωολογικοί
κήποι θέτουν λοιπόν το ερώτημα του ποιο είναι το νόημα της συντήρησης, αν δεν
υπάρχει οικότοπος στον οποίο τα ζώα να μπορούν να επιστραφούν. Ως παράδειγμα
παραπλανητικής διαφήμισης από το ΣΕΠ, ο ζωολογικός κήπος του Ελ Πάσο έχει δύο
θηλυκές ασιατικές ελεφαντίνες που αποτελούν μέρος ενός προγράμματος του ΣΑΠ,
αλλά καμία από τις δύο δεν μπορεί να γεννήσει.
Όπως εκθέτει το 1999 μια έρευνα της San Jose Mercury News
και το σχολαστικά τεκμηριωμένο σοκαριστικό βιβλίο του Alan Green ''Animal
underground'': H μαύρη αγορά για σπάνια και εξωτικά είδη, είναι το μικρό
βρόμικο μυστικό των ζωολογικών κήπων, αναπαράγουν ένα πλεόνασμα πολλών ειδών,
και τα ζώα αυτά γίνονται κομμάτι ενός τεράστιου υπόγειο κυκλώματος πολλών
δισεκατομμυρίων δολαρίων κάθε χρόνο που προσελκύει αγοραστές από πηγές όπως ο
Οδηγός Εύρεσης Ζώων. Οι ζωολογικοί κήποι αποτελούν αναπόσπαστο μέρος ενός
δαιδαλώδους, σκιερού κόσμου, που περιλαμβάνει εμπόρους, κυνηγούς, θηριοτροφεία,
καθ 'οδόν αξιοθέατα, εκτροφεία γουνοφόρων ζώων, καταστήματα κατοικίδιων ζώων,
τσίρκα, πειραματιστές, και σφαγεία. Οι ζωολογικοί κήποι συχνά αναλαμβάνουν
αναπαραγωγές ζώων από μη ευυπόληπτους εμπόρους και εκτροφείς. Όταν τα
«χαριτωμένα» ζώα των ζωολογικών κήπων μεγαλώσουν και χάσουν την αρχική
ελκυστικότητα τους, και οι ζωολογικοί κήποι πρέπει να κάνουν χώρο για πιο
γλυκούλικα, τα ζώα αυτά αποστέλλονται πίσω στον κάτω κόσμο, όπου καταλήγουν ως
ζωοτροφή για κονσέρβες κυνηγόσκυλων, σε πειραματικά εργαστήρια, ή ακόμα και ως
κρέας για ανθρώπινη κατανάλωση . Όπως υποστηρίζει ο Green, η πολιτική της AZA
απαγορεύει αυτό το είδος της αγοράς, αλλά στην πράξη το ανέχονται, ακόμα και
ζώα εκτρέφονται ειδικά για τους κυνηγούς, με τους οποίους τα μέλη των διοικητικών
συμβουλίων των ζωολογικών κήπων συχνά έχουν άριστες σχέσεις. Μερικοί από τους
πιο φημισμένους ζωολογικούς κήπους του κόσμου, όπως ο ζωολογικός κήπος του Σαν
Ντιέγκο και το Πάρκο Αγρίων Ζώων του Σαν Ντιέγκο, ήταν μεταξύ των μεγαλύτερων
παραβατών, αναφέρονται για μεταπώληση χιλιάδων σπάνιων και απειλούμενων ειδών
μεταξύ 1992 και 1998.
Αν οι ζωολογικοί κήποι μπορούσαν επιτυχώς να σώσουν είδη από
την εξαφάνιση, θα περιμέναμε οι αριθμοί τους να αυξάνονται, όμως μειώνονται
δραματικά. Μια πρόσφατη δημοσκόπηση που διεξήχθη από το Αμερικανικό Μουσείο
Φυσικής Ιστορίας αποκάλυψε ότι επτά στους δέκα βιολόγους πιστεύουν ότι ο κόσμος
είναι σήμερα εν μέσω της ταχύτερης μαζικής εξαφάνισης των ειδών σε ολόκληρη την
ιστορία του πλανήτη, και σε αντίθεση με τις μαζικές εξαφανίσεις του
παρελθόντος, αυτή δεν εδράζεται σε φυσικά αίτια, αλλά μάλλον είναι εντελώς
ανθρωπογενής.
Σαφώς, οι ζωολογικοί κήποι δεν είναι η απάντηση στο πρόβλημα
της αναγέννησης της βιοποικιλότητας. Δεν είναι «σύγχρονο κιβωτοί», όπως οι
ιδιοκτήτες τους θα ήθελαν να σκεφτόμαστε, είναι πολύ πιο κοντά στις
παλιές-καπιταλιστικές αγορές.
Αμαυρώνοντας το Μαύρο
«Είμαστε αντιμέτωποι με μια πραγματικά τρομερή απειλή όχι
μόνο για την υγεία του πλανήτη, αλλά και για την ευημερία και την επιβίωση της
ανθρωπότητας. Μια απειλή που είναι σχεδόν μη αναγνωρίσιμη από το ευρύ
κοινό"
Ellen V. Futter, Πρόεδρος του Μουσείου της Φυσικής Ιστορίας
Δυστυχώς, δεν υπάρχουν πολλοί βιότοποί που να έχουν
απομείνει για να μπορούν τα ζώα να επιστρέψουν. Είμαστε εν μέσω της ταχύτερης
εξαφάνισης ειδών και απώλειας ενδιαιτημάτων. Λόγω των παραφρόνων σπασμών της
απληστίας και της βίας, τα ζώα κυνηγιούνται και υφαρπάζονται καθώς οι ανθρώποι
προχωρούν βαθύτερα στο έδαφός τους. Η "Εξέλιξη" - η οποία προχωρεί
μέσα από τη δημιουργία νέων ειδών και τη γόνιμη δημιουργία της βιοποικιλότητας
- έχει έδαφος για να σταματήσει και να αντιστρέψει την κατεύθυνση προς την
ομογενοποίηση και την απλούστευση των μορφών ζωής. Προσθέτοντας σε αυτό την
υπερθέρμανση του πλανήτη και τη λέπτυνση της στιβάδας του όζοντος, είναι εύκολο
να δούμε ότι η γη είναι στη μεγαλύτερη κατάσταση κρίσης από την εμφάνιση της περίπου
4,6 δισεκατομμύρια χρόνια πριν. Μερικοί βιολόγοι που εντρυφούν στα θέματα της
διατήρησης εκτιμούν πως μέσα σε λίγες δεκαετίες το ένα τρίτο των υπαρχόντων
ειδών θα εξαφανιστούν.
Οι ζωολογικοί κήποι εκμεταλλεύονται αυτήν την κρίση για να
δικαιολογήσουν την ανάγκη ύπαρξής τους. Ωστόσο, η εναλλακτική λύση δεν είναι
μεταξύ ζωολογικών κήπων και μαζικής εξαφάνισης των ειδών, αλλά μάλλον στα
καταφύγια και η διατήρηση των οικοτόπων. Μέρη όπως το Καταφύγιο Ελεφάντων στο
Hohenwald του Tennessee, η δράση για τη διατήρηση της Shambala στο Acton της
Καλιφόρνια, ή το καταφύγιο PAWS στο Lynwood της Ουάσιγκτον, παρέχουν τις
καλύτερες ευκαιρίες για τα ζώα. Ακόμα και οι καλύτεροι ζωολογικοί κήποι
αποτελούν μια προσέγγιση κάλυψης των συμπτωμάτων ενός βαθύτερου προβλήματος, οι
ρίζες του οποίου βρίσκονται στην ταχεία καταστροφή των ενδιαιτημάτων και των
οικοσυστημάτων. Σε αντίθεση με τους ζωολογικούς κήπους, τα καταφύγια άγριας
ζωής είναι συμβατά με τις πολύπλοκες σωματικές, ψυχολογικές και κοινωνικές
ανάγκες των ζώων. Έτσι, αν χρειαζόμαστε να διατηρήσουμε ζώα σε τεχνητά
διαμορφωμένους χώρους, σίγουρα μπορούμε να κάνουμε κάτι καλύτερο από ό, τι τα
τυποποιημένα περιβάλλοντα των ζωολογικών κήπων. Αλλά τα καταφύγια επίσης είναι
μόνο ένα μέτρο προσωρινής λύσης για την επιβράδυνση, αλλά όχι για το σταμάτημα,
της μαζικής εξαφάνισης των ειδών.
Κατεψυγμένοι ζωολογικοί κήποι υπάρχουν σήμερα για να
διατηρήσουν το DNA των ζώων σε υγρό άζωτο, ώστε να κλωνοποιηθεί αργότερα, όταν
υπάρχουν ενδιαιτήματα που να μπορούν να τα υποστηρίξουν. Τα ζώα δεν μπορούν να
επιβιώσουν χωρίς τεράστιες εκτάσεις άγριας φύσης συνδεδεμένες με οικολογικούς
διαδρόμους. Η επιστροφή των οικοτόπων, όμως, είναι μια επικίνδυνη αντιστάθμιση.
Τεχνητά ζώα δημιουργούνται μέσω αναπαραγωγής σε αιχμαλωσία, με εξωσωματική
γονιμοποίηση και με κλωνοποίηση και τα οποία ζουν σε τεχνητά καταλύματα με
αποτέλεσμα να γίνουν ζώα του ζωολογικού κήπου που μπορεί να μοιάζουν με τα
πραγματικά, αλλά δεν έχουν φυσικές συμπεριφορές, όχι περισσότερο από ό,τι θα
μπορούσαν "άνθρωποι" κλωνοποιημένοι σε απομονωμένες φυλακές να
λειτουργήσουν σαν «ανθρώπινα όντα».
Κάποιος μπορεί να έχει σοβαρές επιφυλάξεις για τη
βιωσιμότητα του να προσπαθεί να διατηρηθεί η ζωή σε αυτό το στάδιο, και, στην
πραγματικότητα, ορισμένα ζώα ακόμα ζωντανά έχουν ήδη εξαφανιστεί. Αν το αρχικό
τους περιβάλλον έχει ισοπεδωθεί στη λήθη, τα ζώα υπάρχουν σε περιορισμό ως απλά
ομοιώματα του εαυτού τους. Όπως υποστηρίζει ο Jamieson, "Είναι πραγματικά
καλύτερα να περιοριστούν μερικοί ατυχείς γορίλες των βουνών σε έναν ζωολογικό
κήπο από το να επιτρέψουμε να εξαφανιστεί το είδος; Με τον τρόπο αυτό, δεν
χρησιμοποιούμε τα ζώα ως απλά οχήματα για τα γονίδιά τους; Έτσι δεν
διαφυλάσσουμε τη διατήρηση γενετικού υλικού σε βάρος των ίδιων των ζώων; Αν
είναι αλήθεια ότι οδεύουμε αναπόφευκτα προς ένα κόσμο στον οποίο γορίλες των
βουνών μπορούν να επιβιώσουν μόνο σε ζωολογικούς κήπους, τότε πρέπει να
αναρωτηθούμε αν πραγματικά είναι καλύτερα γι' αυτούς να ζουν σε τεχνητό
περιβάλλον δικού μας σχεδιασμού, από το να μην γεννηθούν καθόλου. " Πάρα
πολλά ζώα βρίσκονται στη διαδικασία του να γίνουν παρόμοια με ένα ανθρώπινο ον
ακόμα ζωντανό, αλλά μόνο με τη βοήθεια αναπνευστήρα.
Για αντιστρέψουν την κρίση, τα ανθρώπινα όντα χρειάζεται να
κάνουν ριζικές αλλαγές σε πολλά μέτωπα. Πρώτον και κύριο, πρέπει να μειωθεί
δραματικά ο πληθυσμός της γης. Θα πρέπει να πάμε βαθιά στην άγρια φύση, να
αποκαταστήσουμε τα ενδιαιτήματα και να επανεγκαταστήσουμε στα οικοσυστήματα τα
αυτόχθονα είδη. Πρέπει να σβήσουμε την ακόρεστη όρεξη για κατανάλωση και να
επιστρέψουμε σε απλούστερες μορφές ζωής. Τα ανθρώπινα όντα πρέπει να περάσουμε
από μια βασισμένη στο κρέας σε μια φυτική διατροφή για τη διατήρηση της γης,
των πόρων και της ενέργειας. Πρέπει να δημιουργήσουμε μια νομοθεσία για τα υπό
εξαφάνιση είδη που με αυστηρότητα να προστατεύει τα ζώα, αντί των εταιρειών που
εισβάλουν στα ενδιαιτήματα τους. Πρέπει να ασχοληθούμε με τους λαθροκυνηγούς
παίρνοντας δρακόντεια μέτρα και κλείσουμε όλες τις αγορές που εμπορεύονται
ζωικά προϊόντα.
Είναι χωρίς αμφιβολία η υπόθεση ότι τα ανθρώπινα όντα έχουν
δημιουργήσει ένα πρόβλημα που μόνο τα ίδια μπορούν να λύσουν, και πρέπει να
αξιοποιήσουμε το ίδιο ποσό δημιουργικής ενέργειας, με αυτό της καταστροφικής
ενέργειας που έχουμε συσσωρεύσει για χιλιετίες. Όπως ελπιδοφόρα έχουμε αρχίσει
να κάνουμε τις αναγκαίες αλλαγές σε παγκόσμια κλίμακα, τα ανθρώπινα όντα πρέπει
να γίνουν τώρα διαχειριστές του πλανήτη, δεδομένου ότι φέρουν το βάρος της
επαναφοράς της εξέλιξης. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει ενεργά να επαναφέρουμε τη γη
και την πολύτιμη βιοποικιλότητα της πίσω στην υγεία, και να δημιουργήσουμε
προγράμματα επιθετικής αναπαραγωγής και επανεισαγωγής.
Από την εικονική πραγματικότητα και τα μέσα μαζικής
ενημέρωσης, στην τεχνητή νοημοσύνη, τη ρομποτική, τη γενετική μηχανική, και τη
σταδιακή μετατροπή των ανθρώπων σε cyborgs, καθετί άγριο και χωρίς τεχνολογική
διαμεσολάβηση εξαφανίζεται. Ο φυσικός κόσμος μεταμορφώνεται, ανασχεδιάζεται,
και συγχωνεύεται σε τεχνολογικά συστήματα. Ενώ δεν χρειάζεται να αναπολούμε τις
ημέρες των κυνηγών και τροφοσυλλεκτών, ούτε να δούμε την κίνηση προς ένα
τεχνοκόσμο ως άσχημη από κάθε άποψη, είναι ωστόσο ανησυχητική η υπόθεση ότι τα
είδη εξαφανίζονται από το πρόσωπο της γης με ανησυχητικό ρυθμό και οι μορφές με
τις οποίες θα επιβιώσουν θα είναι απλά θραύσματα και ομοιώματα.
Μετάφραση από : http://www.drstevebest.org/ZoosAndTheEnd.htm
Ιούνιος 2012
Συνέλευση για την Αντισπισιστική Δράση
antispe.squat.gr
Το ακόλουθο κείμενο είναι γραμμένο από τον πολιτικό κρατούμενο Michael "Cetewayo" Tabor, μέλος των Μαύρων Πανθήρων. Γεννήθηκε το 1946 στο Χάρλεμ της Νέας Υόρκης και το 1970 έγραψε αυτή την μπροσούρα στην Ζαμπία που ήταν εξόριστος από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, όπου και πέθανε τον Οκτώβρη του 2010. Η μετάφραση έγινε από το Ferae Naturae.
Ι.ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
Πρόσφατα στην Μαύρη
συνοικία του Harlem ένα δωδεκάχρονο μαύρο αγόρι δολοφονήθηκε από υπερβολική
δόση ηρωίνης. Λιγότερο από δύο βδομάδες αργότερα ένα δεκαπεντάχρονο μαύρο
κορίτσι συνάντησε την ίδια τραγική μοίρα. Στην διάρκεια του έτους 1969 στην
πόλη της Νέας Υόρκης μόνο, υπήρχαν πάνω από 900 θάνατοι που προέκυπταν από εθισμό
στα ναρκωτικά. Από αυτούς, οι 210 ήταν νεαροί που κυμαίνονται στις ηλικίες από
12 εώς 19. Από τους παραπάνω από 900 νεκρούς, η συντριπτική πλειοψηφία ήταν
Μαύροι και Πορτορικανοί. Εκτιμάτε ότι υπάρχουν το λιγότερο 25.000 νέοι
εθισμένοι στα ναρκωτικά στην Νέα Υόρκη - και αυτή είναι μια μετριοπαθής
εκτίμηση.
Ο εθισμός στα ναρκωτικά στα αποικιακά γκέτο της Αμερικής
έχουν αποτελέσει ένα μεγάλο πρόβλημα για πάνω από 15 χρόνια. Η χρήση του είναι
τόσο διαδεδομένη που μπορεί να ερμηνευθεί ως "λοιμός" - χωρίς τον
φόβο της υπερβολής. Έχει φτάσει σε επιδημικές αναλογίες, και συνεχίζει να
μεγαλώνει. Αλλά έχουν περάσει μόνο λίγα χρόνια που η ρατσιστική κυβέρνηση των
Η.Π.Α άρχισε να θεωρεί τον εθισμό στα ναρκωτικά "ένα ζήτημα σοβαρής
ανησυχίας". Είναι ενδιαφέρον να σημειώσουμε πως η αυξανόμενη ανησυχία από
μεριάς της κυβέρνησης είναι αναλογική με την διάδοση του λοιμού στα άδυτα των
κοινοτήτων των Λευκών της μεσαίας και της ανώτερης τάξης. Όσο ο λοιμός ήταν
περιορισμένος στο γκέτο, η κυβέρνηση δεν το θεωρούσε σκόπιμο να το κρίνει σαν
πρόβλημα. Αλλά αμέσως μόλις καθηγητές κολλεγίων, πολιτικοί δημαγωγοί,
καπιταλιστές και βιομήχανοι άρρωστοι με το χρήμα, ανακάλυψαν πως οι δικοί τους
γιοι και κόρες είχαν πέσει θύματα του λοιμού, ανακυρήχθηκε μια εικονική
"κατάσταση εθνικής ανάγκης". Αυτό είναι σημαντικό, καθώς μας παρέχει
μια ένδειξη για την κατανόηση του λοιμού όπως σχετίζεται με τους Μαύρους
ανθρώπους.
Από το Ομοσπονδιακό Γραφείο των Ναρκωτικών, το ιερατείο, τα
μέλη των ιατρικών επαγγελμάτων, τους δήθεν παιδαγωγούς και ψυχολόγους, μέχρι
και τους υποδουλωμένους εξαρτημένους στην γωνία του δρόμου, οι ελπίδες για τον
αποτελεσματικό περιορισμό της εξάπλωσης του λοιμού είναι αποκαρδιωτικά αμυδρές.
Παρα τις αυστηρότερες ποινές φυλάκισης που προβλέπονται για όσους ορίζει ο νόμος
ως 'κερδοσκόπους των ναρκωτικών' - ένας ευφεμησμός για τους παράνομους
καπιταλιστές - υπάρχουν περισσότεροι έμποροι ναρκωτικών από ποτέ. Παρά τον
συνεχώς αυξανόμενο αριθμό των προγραμμάτων πρόληψης και αποκατάστασης ο λοιμός
πολλαπλασιάζεται : απειλεί να καταβροχθίσει μια ολόκληρη γενιά νέων.
Ο βασικός λόγος γιατί ο λοιμός δεν μπορεί να εμποδιστεί από
τα προγράμματα πρόληψης και αποκατάστασης είναι γιατί αυτά τα προγράμματα, με
την αρχαϊκή, αστική Φροϋντιανή προσέγγιση και τις απραγματοποίητες θεραπευτικές
κοινότητες, δεν ασχολούνται με τις αιτίες του προβλήματος. Αυτά τα προγράμματα
επίτηδες καταργούν ή στην καλύτερη περίπτωση αντιμετωπίζουν επιπόλαια την
κοινωνικό-οικονομική πηγή της εξαρτησης από τα ναρκωτικά. Αυτά τα προγράμματα
αρνούνται υποκριτικά το γεγονός πως η καπιταλιστική εκμετάλλευση και η
ρατσιστική καταπίεση είναι οι κύριοι παράγοντες που συμβάλλουν στην εξάρτηση
των ναρκωτικών όσον αφορά τους Μαύρους ανθρώπους. Αυτά τα προγράμματα δεν ήταν
ποτέ προορισμένα να θεραπεύσουν Μαύρους εξαρτημένους. Δεν μπορούν καν να
θεραπεύσουν τους Λευκούς εξαρτημένους για τους οποίους σχεδιάστηκαν.
Αυτή η φασιστική κυβέρνηση ορίζει την αιτία της εξάρτησης ως
την εισαγωγή του λοιμού στην χώρα από λαθρεμπόρους. Αυτοί οι ίδιοι ακόμα
παραδέχονται πως το να σταματήσουν την εισαγωγή του λοιμού είναι αδύνατο. Για
κάθε κιλό (2.2 λίμπρες) ηρωίνης που κατάσχουν, τουλάχιστον 25 κιλά περνάνε από
το τελωνείο. Η κυβέρνηση είναι καλά ενημερωμένη από το γεγονός πως ακόμα και αν
μπορούσαν να σταματήσουν την εισαγωγή της ηρωίνης, οι έμποροι των ναρκωτικών
και οι χρήστες θα έβρισκαν απλά άλλο ναρκωτικό για να πάρει την θέση της. Η
κυβέρνηση είναι τελείως ανίκανη να απευθυνθεί η ίδια στις πραγματικές αιτίες
της εξάρτησης των ναρκωτικών, για να πράξει έτσι θα ήταν απαραίτητη η πραγματοποίηση
ενός ριζοσπαστικού μετασχηματισμού της κοινωνίας. Η κοινωνική συνέιδηση της
κοινωνίας, οι αξίες, τα ήθη και οι παραδόσεις θα έπρεπε να αλλάξουν. Και αυτό
θα ήταν αδύνατο χωρίς να αλλάξει ολοκληρωτικά ο τρόπος με τον οποίο τα μέσα της
παραγωγής του κοινωνικού πλούτου ανήκουν και διανέμονται. Μόνο μια επανάσταση
μπορεί να μηδενίσει τον λοιμό.
Η εξάρτηση στα ναρκωτικά είναι ένα τερατώδες σύμπτωμα της
κακοήθειας η οποία μαστίζει τον κοινωνικό ιστό του καπιταλιστικού συστήματος. Η
εξάρτηση στα ναρκωτικά είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο που αναπτύσσεται οργανικά
από το κοινωνικό σύστημα. Κάθε κοινωνικό φαινόμενο που προέρχεται από ένα
κοινωνικό σύστημα που βασίζεται στις αρχές και οδηγείται από πικρές ταξικές
αντιθέσεις που προκύπτουν από την ταξική εκμετάλλευση, πρέπει να εξεταστεί από
μια ταξική σκοπιά.
ΙΙ.ΦΥΓΗ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
Όσον αφορά τους
Μαύρους ανθρώπους, τα προβλήματα μας επιδεινώνονται και παίρνουν τρομακτικές
διαστάσεις ως αποτέλεσμα του ρατσιστικού απανθρωπισμού του οποίου είμαστε
υποκείμενα. Για να καταλάβουμε τον λοιμό όπως σχετίζεται με τους Μαύρους,
πρέπει να αναλύσουμε τις επιδράσεις της καπιταλιστικής οικονομικής
εκμετάλλευσης και του ρατσιστικού απανθρωπισμού.
Το στυγερό και σαδιστικό πρόγραμμα του εκμηδενισμού της
ανθρωπιάς από τους Μαύρους που κινείται για πάνω από 400 χρόνια από
φιλοχρήματους άρχοντες των δούλων και που συνεχίζει αμείωτο μέχρι αυτή την μερα
είναι σκόπιμο και συστηματικό. Απ'την στιγμή που η πραγματικότητα της
αντικειμενικής ύπαρξης μας φαινόταν να επιβεβαιώνει τα ρατσιστικά δόγματα της
Λευκής υπεροχής και την αντίθεση της, της Μαυρης κατωτερότητας, και αφού
στερούμασταν από την κατανόηση της κατάσταση μας, εσωτερικεύσαμε την ρατσιστική
προπαγάνδα των καταπιεστών μας. Αρχίσαμε να πιστεύουμε ότι ήμασταν εγγενώς κατώτεροι
των Λευκών. Αυτά τα αισθήματα κατωτερότητας γέννησαν μια αίσθηση μίσους για
τους εαυτούς μας το οποίο εκφράζετε μέσα από τα αυτοκαταστροφικά μοτίβα
συμπεριφοράς. Η αθλιότητα της κατάστασης μας, η αίσθηση της αδυναμίας και της
απελπισίας δημιούργησαν μέσα στα μυαλά μας μια προδιάθεση εναντίον της χρήσης
κάθε ουσίας που παράγει ψευδαισθήσεις ευφορίας. Είμαστε διατεθειμένοι να
χρησιμοποιήσουμε τα πάντα που μας καθιστά ικανούς να υποφέρουμε ειρηνικά.
Έχουμε αναπτύξει ένα συγκρότημα φυγής. Αυτό το συγκρότημα φυγής είναι
αυτοκαταστροφικό.
Ο αχρείος καπιταλιστής-ρατσιστής καταπιεστής εκμεταλλεύεται
αυτές τις ψυχολογικές και συναισθηματικές ελλείψεις για όλα αυτά που αξίζουν. Ο
καταπιεστής ενθαρρύνει την συμμετοχή μας σε οποιαδήποτε δραστηριότητα που είναι
αυτοκαταστροφική. Τα αυτοκαταστροφικά μας μοτίβα συμπεριφοράς και οι τάσεις
φυγής μας αποτελούν μια πηγή κέρδων για τους καπιταλιστές. Επίσης,
αποδυναμώνοντας, χωρίζοντας και καταστρέφοντας μας, ενισχύουν την δύναμη του
καταπιεστή καθιστόντας τον ικανό να διαιωνίσει την κυριαρχία του πάνω μας.
Οι αδελφοκτονικές μάχες μεταξύ των συμμοριών είναι μια άμεση
εκδήλωση ενός αυτοκαταστροφικού μοτίβου συμπεριφοράς. Είναι επίσης ένα είδος
φυγής στο οποίο οι Μαύροι νέοι εξωτερικεύουν την οργή τους, ματαιοδοξία και
απελπισία ο ένας πάνω στον άλλον παρά να αντιμετωπίσουν τον πραγματικό εχθρό.
Παθολογική θρησκομανία ή η φανατική εντρύφηση στην θρησκεία είναι απαραίτητα
καπιταλιστική επειδή ενθαρρύνει το θύμα να συγκεντρώσει την προσοχή του,
ενέργεια και ελπίδα για σωτηρία και ελευθερία πάνω σε μια αμφίβολη, μυστική
δύναμη. Αποθαρρύνει την αντιμετώπιση των πραγματικών αιτιών της μιζέριας και
αποστέρησης μας. Ενθαρρύνει την εστίαση της προσοχής στο "κομμάτι
πίτας" στον ουρανό, παρά την εξασφάλιση περισσότερης τροφής εδώ στον πλανήτη
Γη. Επίσης λειτουργεί ως πηγή κέρδους για αυτους τους θρησκευτικούς
τσαρλατάνους, ιεροκύρηκες και υπουργούς που την εκμεταλλεύονται.
Ο αλκοολισμός είναι επίσης αυτοκαταστροφικός και τρόπος
φυγής. Είναι επίσης μια πηγή τεραστίων κερδών για τους καπιταλιστές. Ο
καταπληκτικά μεγάλος αριθμός των μπαρ και των ποτοπολείων στις κοινότητες των
Μαύρων μαρτυρούν αυτό το τραγικό γεγονός. Η καπιταλιστική βιομηχανία ποτών θα
μπορούσε να ακμάζει μόνο από τις δουλειές που κάνει μόνο στα Μαύρα γκέτο.
ΙΙΙ.Ο ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΗΡΩΙΝΗ
Η πιο αποδραστική και
αυτοκαταστροφική δραστηριότητα για εμάς και μια από τις πιο κερδοφόρες για τους
καπιταλιστές, και επομένως η πιο ενθαρρύντική από αυτόν, είναι η εξάρτηση στα
ναρκωτικά, ειδικότερα η εξάρτηση στην ηρωίνη.
Περίπου το 1898 ένας Γερμανός χημικός ανακάλυψε την
ακετυλομορφίνη, την ηρωίνη. Χαιρετίστηκε σαν το τέλειο φάρμακο για την θεραπεία
των εξαρτημένων στην μορφίνη. Αλλά σύντομα έγινε φανερό ότι ήταν περισσότερο
εθιστική από την μορφίνη. Ως την δεκαετία του 1920 υπήρχαν εθισμένοι που κάναν
ενέσεις ηρωίνης κατευθείαν μέσα στις φλέβες τους. Η παραγωγή ηρωίνης διακόπηκε
και το φάρμακο δεν χρησιμοποιούταν πλέον σαν αντίδωτο για τον εθισμό στην
μορφίνη και σαν αναλγητικό πόνου.
Ο εθισμός στην ηρωίνη, η πανούκλα, η μάστιγα των Μαύρων
αποικιών της Βαβυλώνας. Η πανούκλα, της οποίας οι πνευματικές, ηθικές,
ψυχολογικές, φυσικές και κοινωνικές καταστροφικές δυνάμεις υπερβαίνουν κατά
πολύ οποιαδήποτε ασθένεια γνωστή εώς σήμερα στην ανθρωπότητα. Ο λοιμός, το όπιο
από την Τουρκία, στάλθηκε στην Μασσαλία, μετατράπηκε σε βάση μορφίνης, έπειτα
μεταποιήθηε σε ηρωίνη, εισήχθη λαθραία στην Αμερική, κόπηκε, αραιώθηκε, και
τοποθετήθηκε στο Μαύρο γκέτο. Ο λοιμός, δηλητηριώδης, θανατηφόρος, ουσία άσπρης
σκόνης, πωλούνταν από διεφθαρμένα τέρατα που διψούσαν για χρήμα σε Μαύρους
νέους που έψαχναν απελπισμένα ένα σπρώξιμο, να φτιαχτούν, ένα μέσο, οτιδήποτε
που θα τους βοηθούσε να τους κάνει να αγνοήσουν την αθλιότητα, την απόλυτη
φτώχια, τις ασθένειες και την εξαθλίωση που τους κατατρώει στην καθημερινή
ύπαρξη τους.
Αρχικά ο λοιμός κάνει μόνο αυτό. Κάτω από την φαύλη του
επιρροή, η καταπιεστική, σιχαμερή, γκέτο φυλακή μετατρέπεται σε ένα εικονικό
Μαύρο Βαλχάλα. Κάποιος γίνεται αδιαπέραστος στην δυσάρεστη μυρωδιά των
εργατικών μπουντρουμιών εμποτισμένα με ούρα, ανεπηρέαστος από τις διαπεραστικές
κραυγές αγωνίας των Μαύρων που οπδηγούνται στο χείλος της παραφροσύνης από ένα
σαδιστικό, κοινωνικό σύστημα. Ανεπηρέαστοι από τον εκκωφαντικό θρήνο των
σειρηνών των μπάτσων καθώς περνάνε από τους δρόμους της Μαύρης Κόλασης καθ'
οδόν για την ανταπόκριση μιας κλήσης 1013 από άλλον μπάτσο που είναι σε
κατάσταση αγωνίας. Ανεπηρέαστοι από τα δοχεία απορριμάτων των οποίων τα σάπια
σκουπίδια, που μεταφέρουν ασθένειες, έχουν ξεχειλίσει και γεμίζουν τους δρόμους
του γκέτο.
Ναι, κάτω από την εκστατική της επιρροή κάποιος αγνοεί την
άσχημη πραγματικότητα. Αλλά υπάρχει ένα κόλπο, ένα σκληρό τερατώδες κόλπο, ένα
θανατηφόρο κόλπο αναμένει το αφελή, νεαρό θύμα του, που, όταν η φαντασμαγορική ομορφιά που
προκαλείται από την ηρωίνη αρχίζει να εξαφανίζεται, αντίστοιχα, εξαφανίζεται
και η προσωρινή ασυλία από την πραγματικότητα που έχει επιτευχθεί στο πλαίσιο
της χημικής έκστασης. Η πραγματικότητα από την οποία το παθητικό θύμα
προσπαθούσε τόσο απεγνωσμένα να ξεφύγει, για άλλη μια φορά έρχεται πάνω του και
τον συνταράσσει. Η δυσάρεστη μυρωδιά των εμποτισμένων με ούρα δαιμόνων στα
μπουντρούμια αρχίζουν να απειλούν τα ρουθούνια του. Αυτά τα Μαύρα δάκρυα
αγωνίας φαίνεται να ταιριάζουν με τις σειρήνες-θρήνους των αμαξιών των μπάτσων.
Τους ακούει τώρα, πολύ δυνατά και πολύ καθαρά-με στερεοφωνικό ήχο. Και τα
σκουπίδια που δεν έχουν μαζευτεί και τριγυρνάνε στους δρόμους τα αισθάνεται
κατάχαμα.
Το νεαρό θύμα δεν θα αργήσει να ανακαλύψει πως μόνο
παίρνοντας μια ακόμη δόση θα έχει την δυνατότητα να επιτύχει ασυλία από την φρικτή
πραγματικότητα. Κάθε ένεση της πανούκλας στο αίμα του, τον φέρνει όλο και πιο
κοντά στον τάφο του. Έτσι, σύντομα είναι αγκυλωμένος. Σωματικά και ψυχικά είναι
εξαρτημένος από την πανούκλα. Τόσο το σώμα του όσο και το μυαλό του έχουν
εξαρτηθεί στην ηρωίνη. Τώρα έχει γίνει ένα πλήρους απασχόλησης, χαρτογραφημένο
μέλος της Cloud 9 Society (Το Cloud 9 είναι ένα είδος φτηνού
ναρκωτικού που μιμείται τις επιδράσεις της μεθαδόνης και της ηρωίνης). Το σώμα
του αρχίζει να παίρνει μια καταστροφική εμφάνιση. Εμφανίζει μια αναίσχυντη
περιφρόνηση προς τα ρούχα του. Το ότι η μπλούζα του είναι βρώμικη και τα
παπούτσια του χωρίς σόλα, αφήνοντας τον να περπατάει κυριολεκτικά στα γυμνά του
πόδια, δεν τον ενδιαφέρει. Το ότι το άπλυτο σώμα του εκπέμπει μια αποκρουστική
μυρωδιά τον ενοχλεί αλλά μόνο λίγο. Το ότι οι μη-εξαρτημένοι φίλοι του τον
αποφεύγουν και τον κοιτάζουν με περιφρόνηση δεν τον ενοχλεί, καθώς τα αισθήματα
είναι αμοιβαία. Δεν έχουν πλέον τίποτα κοινό. Τα πάντα παύουν να έχουν σημασία.
Τα πάντα εκτός από την ηρωίνη, την πανούκλα.
Όσο συνεχίζει, το σώμα του ξεκινάει να χτίζει ανοσία στο
ναρκωτικό. Τώρα, για να επιτύχει την ανεβασμένη του διάθεση πρέπει να αυξήσει
την δόση του. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αποκτήσει περισσότερα χρήματα. Έχει
γίνει τόσο σκλαβωμένος που θα κάνει τα πάντα για ένα σακουλάκι, για μια ένεση.
Το να πει ψέματα, να κλέψει, να εξαπατήσει, να ληστέψει δεν είναι τίποτα για
αυτόν. Οτιδήποτε πρέπει να κάνει για μια ένεση θα το κάνει, πρέπει να το κάνει,
γιατί είναι σκλάβος της πανούκλας.
Ο βίαιος κύκλος αλέθει σε κίνηση. Παραβιάζει αυτό που η
άρχουσα τάξη ορίζει ως νόμο, προκειμένου να εξασφαλίσει χρήματα για να
τροφοδοτήσει την αρρώστια του. Αναπόφευκτα συλλαμβάνεται. Πηγαίνει στην φυλακή
και αφού έχει υπηρετήσει την θητεία του είναι ελεύθερος. Το πρώτο πράγμα που
θέλει είναι μια ένεση. Ο κύκλος συνεχίζει. Και πέφτει όλο και πιο βαθειά στον
αβυσσαλέο λάκκο της υποβάθμισης. Και εκεί, πάντα εκεί και πάντα πρόθυμος για
μια τιμή φυσικά, να καλύψει την ζήτηση του εξαρτημένου για ναρκωτικά είναι ο
μπάτσος, ο έμπορας, ο προμηθευτής του δηλητηρίου, ο διανομέας του θανάτου,
ανηλεής, δολοφονικό απόβρασμα του πλανήτη, χυδαίοι καπιταλιστές, πωλητές του
θανάτου με δόσεις, το βαποράκι, ο άνθρωπος-πανούκλα.
IV.ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ
ΚΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
Το εμπόριο ναρκωτικών είναι αδιαμφισβήτητα μια από τις πιο
κερδοφόρες καπιταλιστικές επιχειρήσεις. Τα κέρδη από αυτό ανέρχονται σε
δισεκατομμύρια. Στην διεθνή και στην εγχώρια αγορά το εμπόριο και η διανομή
ελέγχεται εξ’ ολοκλήρου από την Cosa Nostra,
την Μαφία.
Πολλά από τα κέρδη που συσσωρεύονται από το εμπόριο
ναρκωτικών χρησιμοποιούνται για να χρηματοδοτήσουν λεγόμενες νόμιμες
επιχειρήσεις. Αυτές οι νόμιμες επιχειρήσεις που ελέγχονται από την Μαφία
χρησιμοποιούνται επίσης για να διευκολύνουν της δραστηριότητες του λαθρεμπορίου
ναρκωτικών. Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός πως το οργανωμένο έγκλημα είναι μια
επιχείρηση και μάλιστα μια συνεχώς διευρυνόμενη, ψάχνει συνεχώς νέους τομείς
επένδυσης για αύξηση των κερδών. Ως εκ τούτου, όλο και πιο πολλά παράνομα κέρδη
διοχετεύονται σε νόμιμες επιχειρήσεις. Εταιρικές σχέσεις μεταξύ της Μαφίας και
‘αξιόπιστων επιχειρηματιών’ είναι ο κανόνας στις μέρες μας. Υπάρχει μια άμεση
σχέση μεταξύ νόμιμων και παράνομων καπιταλιστών.
Όλα αυτά τα χρόνια ένας αριθμός πολιτικών, ξένων πρέσβεων
και πλούσιων επιχειρηματιών έχει συλληφθεί σε αυτή την χώρα για δραστηριότητες
σχετικές με ναρκωτικά. Άλλοι, εξ’ αιτίας του πλούτου και της επιρροής τους,
κατάφεραν να αποφύγουν την σύλληψη. Το φθινόπωρο του 1969 ανακαλύφθηκε πως μια
ομάδα διακεκριμένων χρηματοδοτών από την Νέα Υόρκη χρηματοδοτούσε μια διεθνή
επιχείρηση λαθρεμπορίου ναρκωτικών. Κανένα κατηγορητήριο δεν εκδόθηκε. Λίγο
αργότερα από αυτό μία ομάδα πλούσιων επιχειρηματιών από την Νότια Αμερική
συνελήφθη σε ένα πολυτελές ξενοδοχείο της Νέας Υόρκης έχοντας στην κατοχή τους
ναρκωτικά αξίας άνω των 10 εκατομμυρίων.
Δεδομένης της επιθετικής και άπληστης φύσης του καπιταλιστή,
δεν πρέπει να μας δημιουργεί έκπληξη το ότι τόσοι λεγόμενοι νόμιμοι
επιχειρηματίες είναι βαθιά εμπλεκόμενοι στο εμπόριο ναρκωτικών. Οι καπιταλιστές
υποκινούνται από μια ακόρεστη δίψα για κέρδος. Θα κάνουν τα πάντα για το χρήμα.
Οι δραστηριότητες του οργανωμένου εγκλήματος και των ‘νόμιμων καπιταλιστών’
είναι τόσο άρρηκτα δεμένες, τόσο βαθιά συνυφασμένες, που από την σκοπιά μας
κάθε διάκριση που γίνεται μεταξύ τους είναι καθαρά ακαδημαϊκή.
Η νομιμοποίηση της Μαφίας, η αυξανόμενη έμφαση τους για
επένδυση και ίδρυση εταιριών, έχει επιταχυνθεί από τις σκληρές ποινές φυλάκισης
που έχουν επιφυλαχτεί για τους κερδοσκόπους των ναρκωτικών. Στην Νέα Υόρκη αυτό
είχε ως αποτέλεσμα την σταδιακή απόσυρση της Μαφίας από την θέση της ως την
πραγματική ηγεσία της Νέας Υόρκης στο εμπόριο ναρκωτικών. Το εμπόριο ναρκωτικών
της Νέας Υόρκης τώρα κυριαρχείται από Κουβανούς εξόριστους, πολλοί εκ των
οποίων ήταν στρατιωτικοί υπάλληλοι και αστυνομικοί πράκτορες στο
προ-επαναστατικό, καταπιεστικό καθεστώς του Μπατίστα. Η ασπλαχνία και απληστία
τους ισούται με αυτή της Μαφίας.
Αυτά τα νέα βαποράκια ντόπιων ναρκωτικών έχουν καθιερώσει
ένα ευρύ δίκτυο διεθνών λαθρεμπορικών επιχειρήσεων. Χρησιμοποιούν τις
παραδοσιακές πορείες εμπορίου και δημιουργούν καινούργιες, όπως υποδεικνύεται
από την αύξηση του αριθμού κατασχέσεων ναρκωτικών με προέλευση την Νότια
Αμερική από το Γραφείο Ναρκωτικών.
Η έννοια της Μαύρης Δύναμης (απελευθερωτικό κίνημα των
Μαύρων) έχει επηρεάσει το σκεπτικό του κάθε τμήματος της Μαύρης κοινότητας.
Έχει καταλήξει να σημαίνει Μαύρος έλεγχος των θεσμικών οργάνων και
δραστηριοτήτων που επικεντρώνονται στην Μαύρη κοινότητα. Οι Μαύροι δάσκαλοι
απαιτούν τον έλεγχο των σχολείων του γκέτο από την Μαύρη κοινότητα. Οι Μαύροι
επιχειρηματίες και έμποροι υποστηρίζουν την απέλαση των Λευκών επιχειρηματιών
από το γκέτο με σκοπό να αυξήσουν τα κέρδη τους. Οι Μαύροι διαχειριστές απαιτούν
πλήρη έλεγχο του αριθμού επιχειρήσεων του γκέτο. Και οι Μαύροι έμποροι
ναρκωτικών απαιτούν τον κοινοτικό έλεγχο της ηρωίνης. Είναι μια τραγωδία το ότι
στην Νέα Υόρκη τα μεγαλύτερα κέρδη που γίνονται στην σφαίρα ελέγχου της Μαύρης
κοινότητας έχουν γίνει από Μαύρους απατεώνες, τραπεζίτες και εμπόρους
ναρκωτικών, από Μαύρους παράνομους καπιταλιστές. Πριν το 1967 ήταν πολύ σπάνιο
να βρεις κάποιον Μαύρο έμπορο ναρκωτικών να σπρώχνει πάνω από 3 κιλά ηρωίνης
ανά πάσα στιγμή. Οι ανεξάρτητοι Μαύροι εισαγωγείς ήταν ανήκουστοι. Τώρα,
υπάρχει μια ολόκληρη τάξη Μαύρων που έχουν γίνει εισαγωγείς, χρησιμοποιώντας
λίστες που τους παρείχε η Μαφία με Ευρωπαϊκές συνδέσεις.
Η έκταση και το άμεσο ποσοστό των κερδών που αποκομίζεται
από την βιομηχανία των ναρκωτικών θα μπορούσε να διεγείρει τον φθόνο της U.S Steel, General Motors και
της Standard Oil.
Από το υψηλότερο στο χαμηλότερο επίπεδο, τα κέρδη είναι τεράστια. Αν το άτομο
είναι επαρκώς φιλόδοξο, πονηρό, αδίστακτο και βίαιο, μπορεί να ανεβεί από το
επίπεδο του εμπόρου του δρόμου σε μεγάλο χονδρέμπορα και διανομέα σε μικρό
χρονικό διάστημα.
Ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα της ταξικής και φυλετικής
καταπίεσης είναι η πολιτική της άρχουσας τάξης της πλύσης εγκεφάλου του
καταπιεσμένου προς την αποδοχή της καταπίεσης του. Αρχικά, αυτό το πρόγραμμα
διενεργείται με την βίαιη εμφύτευση του φόβου μέσα στα μυαλά και σπέρνοντας τον
σπόρο της κατωτερότητας στις ψυχές των καταπιεσμένων. Αλλά όσο οι
αντικειμενικές συνθήκες και η ισορροπία των δυνάμεων γίνονται πιο ευνοϊκές για
τον καταπιεσμένο και περισσότερο ανεπιθύμητες για τον καταπιεστή, γίνεται
αναγκαίο για τον καταπιεστή να τροποποιήσει το πρόγραμμα του και να υιοθετήσει
πιο λεπτές και δόλιες μεθόδους για να διατηρήσει την εξουσία του. Ο καταπιεστής
προσπαθεί να ρίξει την ψυχολογική ισορροπία του καταπιεσμένου συνδυάζοντας μια
πολιτική βίαιης καταπίεσης με θεαματικές χειρονομίες καλής θέλησης και
υπηρεσίας.
Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός πως οι Μαύροι έχουν εγκαταλήψει
τις μη-λειτουργικές και αναποτελεσματικές τακτικές της περιόδου των ‘Πολιτικών Δικαιωμάτων’ και έχουν τώρα
αποφασίσει να επιτύχουν την πολυπόθητη απελευθέρωση τους χρησιμοποιώντας
οποιοδήποτε μέσο, έχει γίνει αναγκαίο για τον καταπιεστή να αναπτύξει
περισσότερες δυνάμεις κατοχής στην Μαύρη αποικία. Ο καταπιεστής, συγκεκριμένα
στην Νέα Υόρκη, αντιλαμβάνεται ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει ανοιχτά χωρίς να
εντείνει την επαναστατική θέρμη των Μαύρων στην αποικία. Επομένως, χρειάζεται
ένα πρόσχημα για να βάλει περισσότερους μπάτσους στο γκέτο.
Και ποιο είναι αυτό το πρόσχημα; Πηγαίνει κάπως έτσι:
Υπεύθυνοι νέγροι ηγέτες των κοινοτήτων μας ενημέρωσαν, και οι αναφορές τους συμπίπτουν
με τα ευρήματα της αστυνομίας, πως η νεγρική κοινότητα είναι ρημαγμένοι από
εγκλήματα, ληστείες, κλοπές, δολοφονίες και καταστροφές. Οι δρόμοι είναι
ανασφαλείς, οι εγκαταστάσεις των επιχειρήσεων έχουν ρημαχτεί από ένοπλους
ληστές, και το εμπόριο δεν μπορεί να λειτουργήσει. Το Δημαρχείο συμφωνεί με τους
νέγρους κατοίκους πως η κύρια αιτία για αυτή την τρομερή κατάσταση είναι οι
εξαρτημένοι ναρκομανείς που κυνηγάνε αθώους ανθρώπους. Ναι, οι ναρκομανείς
είναι αυτοί που φταίνε για το συνεχώς αυξανόμενο ποσοστό εγκληματικότητας. Και
το Δημαρχείο θα απαντήσει στο απεγνωσμένο κάλεσμα των νέγρων κατοίκων για
περισσότερη προστασία-στείλτε μέσα περισσότερους μπάτσους!
Το ότι τα θύματα της πανούκλας είναι υπεύθυνα για τα
περισσότερα εγκλήματα στα Μαύρα γκέτο είναι γεγονός. Το ότι Μαύροι ναρκομανείς
διαπράττουν τις περισσότερες ληστείες, διαρρήξεις και κλοπές στην Μαύρη κοινότητα
εναντίον Μαύρων δεν μπορεί να αρνηθεί. Αλλά προτού, από απελπισία, σηκωθούμε
και φωνάξουμε για περισσότερη αστυνομική προστασία, καλύτερα να θυμηθούμε ποιος
έφερε την πανούκλα στο Harlem,
στο Bedford Stuyvesant
και στις άλλες Μαύρες κοινότητες. Καλύτερα να θυμηθούμε ποιοι ολοκληρωτικά
έχουν το κέρδος από την εξάρτηση των Μαύρων. Καλύτερα να θυμηθούμε πως η
αστυνομία είναι ξένα εχθρικά στρατεύματα που στάλθηκαν μέσα στις αποικίες των
Μαύρων από την άρχουσα τάξη, όχι για να προστατεύσουν τις ζωές των Μαύρων, αλλά
για να προστατεύσουν τα οικονομικά ενδιαφέροντα και την ιδιωτική περιουσία των
καπιταλιστών και να καθορίσουν βέβαιο ότι οι Μαύροι δεν θα βγουν από αυτό το
μέρος. Ο Rockefeller και ο Lindsay δεν θα μπορούσαν να ενδιαφέρονται λιγότερο για τις ζωές των
Μαύρων. Και αν δεν ξέρουμε μέχρι τώρα πως νοιώθει για μας η αστυνομία, τότε
πραγματικά είμαστε σε κακή κατάσταση.
V.ΟΙ
ΜΠΑΤΣΟΙ
Η πανούκλα δεν θα μπορούσε ποτέ να ανθίσει στις Μαύρες
αποικίες αν δεν υπήρχε η ενεργή υποστήριξη των κατοχικών δυνάμεων, της αστυνομίας.
Το ότι οι συλλήψεις που σχετίζονται με τα ναρκωτικά έχουν αυξηθεί, σε καμία
περίπτωση δεν μετριάζει το γεγονός πως η αστυνομία δίνει σε βαποράκια ασυλία
από σύλληψη με χρηματικό αντάλλαγμα.
Είναι επίσης πρακτική των μπάτσων, ειδικότερα της δίωξης
ναρκωτικών, να κατάσχουν μια ποσότητα ναρκωτικών από έναν έμπορο,
συλλαμβάνοντας τον, αλλά μεταφέρουν μόνο ένα μέρος των ναρκωτικών σαν
αποδεικτικό στοιχείο. Τα υπόλοιπα τα δίνουν σε άλλον έμπορο που το πουλάει και
δίνει χρηματικό μερίδιο από τα κέρδη στους μπάτσους της δίωξης. Οι μπάτσοι επίσης
χρησιμοποιούν πληροφοριοδότες που είναι βαποράκια. Ως αντάλλαγμα για τις πληροφορίες
τους, έχουν ασυλία από σύλληψη. Η αστυνομία δεν μπορεί να λύσει το πρόβλημα,
γιατί είναι και αυτή μέρος του προβλήματος.
Όταν κατανοήσουμε πως ένα κιλό ηρωίνης που αγοράζεται από τον
εισαγωγέα για 6.000 δολάρια, όταν κόβεται και μοιράζεται και διανέμεται επιστρέφει
κέρδος 300.000 δολάρια στο διάστημα μιας βδομάδας, μας γίνεται πιο εύκολο να
καταλάβουμε πως ακόμα και αν είχε επιβληθεί η θανατική ποινή στους κερδοσκόπους
των ναρκωτικών, δεν θα αποτρεπόταν το εμπόριο.
Οι δόλιες μαριονέτες της αστικής άρχουσας τάξης, οι
δημαγωγοί πολιτικοί του Capitol Hill
έχουν εισάγει έναν νόμο που δίνει το δικαίωμα στους πράκτορες της δίωξης
ναρκωτικών να εισβάλουν στο σπίτι κάποιου χωρίς να χτυπήσουν την πόρτα, με το
πρόσχημα πως ψάχνουν για ναρκωτικά και ‘άλλα στοιχεία’. Αυτός ο νόμος πέρασε
φαινομενικά για να αποτρέψει τους εμπόρους απ’ το να καταστρέψουν τα ναρκωτικά
και ‘άλλα στοιχεία’. Τώρα, όποιος πιστεύει πως αυτός ο νόμος θα περιοριστεί
μόνο για υπόπτους εμπόρους ναρκωτικών, κατατρέχεται από μια τραγική και
πιθανότατα αυτοκτονική αυταπάτη. Το να υποθέσουμε πως μόνο ύποπτοι έμποροι
ναρκωτικών θα επηρεαστούν από αυτό τον νόμο είναι σαν να αναιρούμε την
πραγματικότητα της τωρινής Αμερικής. Το να αφήσεις τον εαυτό σου να πιστέψει
έστω και για μια στιγμή πως αυτός ο νόμος θα ισχύσει μόνο για τους υπόπτους για
εμπορία ναρκωτικών, είναι σαν να αρνείσαι το ότι οι νόμοι που έχουν περάσει, οι
πολιτικές που έχουν τεθεί σε εφαρμογή, και οι μέθοδοι και τακτικές τις αστυνομίας
έχουν γίνει κατάφωρα και ξεδιάντροπα φασιστικές.
Δεν πρέπει να μας δημιουργήσει έκπληξη όταν στα σπίτια των
επαναστατών και άλλων προοδευτικών και ανθρώπων που αγαπούν την ελευθερία εισβάλει
η αστυνομία με το πρόσχημα πως ψάχνει για ναρκωτικά και ‘άλλα στοιχεία’. Ένας αριθμός
επαναστατών έχει ήδη φυλακιστεί με φτιαχτές κατηγορίες για ναρκωτικά. Ο Lee Otis καταδικάστηκε
για 30 χρόνια και ο Martin Sostre για 41 χρόνια για χαλκευμένες κατηγορίες για ναρκωτικά. Να
είστε σίγουροι ότι αυτή η πολιτική θα ενταθεί. Θα μας έκανε καλό να
αναλογιστούμε τι πραγματικά σημαίνει να εισβάλουν στην πόρτα κάποιου για να
ψάξουν για ναρκωτικά και ‘άλλα στοιχεία’. Τι είναι τα ‘άλλα στοιχεία’; Οι
αστοί, φασίστες νομοθέτες δεν έχουν καθορίσει τι αποτελούν τα ‘άλλα στοιχεία’.
Ο ‘νόμος της εισβολής’ (Νο-Κnock Law)
είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι της φασιστικής πορείας που οδηγείται η χώρα.
Πριν, όταν ένας ναρκομανής έκανε διάρρηξη στο σπίτι κάποιου
Μαύρου, ή αν είχαν κλέψει το τσαντάκι μιας αδερφής μας, η αστυνομία έκανε όλο
το βράδυ να ανταποκριθεί στις κλήσεις, ή δεν ανταποκρινόταν καθόλου. Ο
διαρρήκτης ή ο ‘τσαντάκιας’ πάντα σπάνια πιανόταν. Στις περισσότερες περιπτώσεις,
όταν κάποιος συλλαμβανόταν, ήταν το λάθος άτομο. Αλλά όταν μια εκμεταλλευτική
καπιταλιστική εγκατάσταση επιχείρησης στο ίδιο γκέτο, και ιδιαίτερα μια που
ανήκει σε Λευκούς, βανδαλίζεται, υπάρχουν αμέσως 15 μπατσικά με τις σειρήνες τους
αναμμένες στο μέρος, και τρεις ντουζίνες μπάτσων να τρέχουν πάνω-κάτω στον
δρόμο, κυματίζοντας τα όπλα τους στο πρόσωπο του οποιουδήποτε. Και μπορείς να
στοιχηματίσεις με πιθανότητες 5 προς 1 πως κάποιος θα πάει φυλακή για αυτό το
πράγμα. Το αν το άτομο που συλλήφθηκε διέπραξε την πράξη ή όχι είναι άσχετο απ’
την σκοπιά των μπάτσων. Οι ρατσιστές μπάτσοι χρησιμοποιούν τους Μαύρους σαν μια
διέξοδο για τις σαδιστικές τους παρορμήσεις, ανεπάρκειες και απογοητεύσεις.
Τώρα που περισσότερη αστυνομία έχει σταλεί εδώ, η κατάσταση έχει πάει από το
κακό στο χειρότερο.
VI.ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
Οι μπάτσοι ρατσιστές, οι δημαγωγοί πολιτικοί και οι φιλάργυροι
μεγάλοι επιχειρηματίες που ελέγχουν τους πολιτικούς είναι ευχαριστημένοι που η
Μαύρη νεολαία έχει πέσει θύμα της πανούκλας. Είναι ευχαριστημένοι για δύο
λόγους: πρώτον, είναι οικονομικά κερδοφόρο, και δεύτερον, αντιλαμβάνονται πως
όσο μπορούν και κρατούν τους Μαύρους νέους να κάθονται στις άκρες των δρόμων ‘νυστάζοντας’
από μια ένεση ηρωίνης, δεν θα χρειαστεί να ανησυχούν για μας που διεξάγουμε
έναν αποτελεσματικό αγώνα για απελευθέρωση. Όσο οι μικροί μας Μαύροι αδερφοί
και αδερφές είναι εξαρτημένοι, η εξουσία των καταπιεστών είναι ασφαλής και οι
ελπίδες μας για ελευθερία είναι νεκρές. Η νεολαία είναι που κάνει την
επανάσταση και η νεολαία είναι αυτή που κάνει τις ενέργειες. Χωρίς τους νέους μας,
δεν θα είμαστε ποτέ ικανοί να σφυρηλατήσουμε μια επαναστατική δύναμη.
Είμαστε οι μόνοι ικανοί για την εξάλειψη της πανούκλας από τις
κοινότητες μας. Δεν θα είναι ένα εύκολο έργο. Θα απαιτήσει τεράστιες
προσπάθειες. Πρέπει να είναι ένα επαναστατικό πρόγραμμα, ένα λαϊκό πρόγραμμα.
Το Κόμμα των Μαύρων Πανθήρων (Black Panther Party) είναι επί του παρόντος
στην διαδικασία της διατύπωσης ενός προγράμματος για την καταπολέμηση της πανούκλας.
Θα ελέγχεται απόλυτα από τους ανθρώπους. Εμείς, ο λαός, πρέπει να
εξολοθρεύσουμε την πανούκλα, και θα το κάνουμε. Τα ναρκωτικά είναι μια μορφή
γενοκτονίας στην οποία το θύμα πληρώνει για να σκοτωθεί.
ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΕ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΣΟΥ!
ΕΝΙΣΧΥΣΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!
ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΕ ΤΗΝ ΠΑΝΟΥΚΛΑ!
ΟΛΗ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΟΝ ΛΑΟ!
Michael ‘Cetewayo’
Tabor
N.Y.
Panther 21, Πολιτικός Κρατούμενος
Το ακόλουθο κείμενο μας εξηγεί γιατί το κάπνισμα δεν είναι Βίγκαν και βλάπτει όχι μόνο τον χρήστη, αλλά την Γη, τα Ζώα και τους συνανθρώπους του. Είναι μετάφραση από μια μπροσούρα που κυκλοφόρησε στην Αμερική με την ονομασία «Cut the Shit. For vegans, anarchists and other radical folks who smoke» [Κομμένες οι μαλακίες. Για τους βίγκαν, τους αναρχικούς και άλλους ριζοσπάστες που καπνίζουν].
Πρόλογος της μπροσούρας
Αυτή η μπροσούρα είναι ένα κάλεσμα για όποιον προσδιορίζεται ως αναρχικός, βίγκαν ή «ριζοσπάστης», ενώ συνεχίζει να υποστηρίζει τις μεγάλες εταιρίες καπνού. Είναι ένα ευερέθιστο θέμα για το οποίο οι περισσότεροι καπνιστές γίνονται αμυντικοί. Είναι πολύ δύσκολο να ξεπεράσεις τους εθισμούς, και πιστεύω ότι είναι πολύ σημαντικό να υποστηρίζεις τους ανθρώπους που κόβουν το κάπνισμα. Η μπροσούρα έχει ως στόχο να σας υπενθυμίσει ότι οι ενέργειες σας έχουν αντίκτυπο στα έμβια όντα με τα οποία μοιράζεστε τον πλανήτη, είτε βρίσκονται στο ίδιο δωμάτιο είτε ολόκληρους ωκεανούς μακριά. Αν αποφασίσετε να το κόψετε, υπάρχουν πολλές φυσικές επιλογές εκτός από το τόφου. Μια γρήγορη αναζήτηση στο διαδίκτυο αναφέρει τα πάντα, από βελονισμό και βότανα μέχρι και υπνοθεραπεία.
Το κάπνισμα δεν σε κάνει σκατά άτομο, αλλά σε κάνει σκατά αναρχικό, βίγκαν ή ριζοσπάστη.
Μπορείτε να κλέψετε αυτή την μπροσούρα ή πληροφορίες από αυτήν και να τις αναπαράγετε αν θέλετε, καθώς όλα τα περιεχόμενα είναι κλεμμένα από διάφορες πηγές από το διαδίκτυο. Ενάντια στα πνευματικά δικαιώματα.

Τα τσιγάρα δοκιμάζονται σε Ζώα
Τα τσιγάρα «American Spirit» είναι δημοφιλή μεταξύ των βίγκαν καπνιστών για την υποτιθέμενη έλλειψη πρόσθετων ουσιών. Αλλά ένα τσιγάρο χωρίς πρόσθετα είναι επίσης παραγόμενο χωρίς σκληρότητα; Δυστυχώς, όχι. Η «American Spirit» ανήκει στην Reynolds American, που έχει ένα ιστορικό για την κακοποίηση ζώων. Την δεκαετία του 1960, η Reynolds άνοιξε την δική της εγκατάσταση για πειράματα σε ζώα με το παρατσούκλι Το Σπίτι των Ποντικών [The Mouse House] στην Βόρεια Καρολίνα. Μέσα στο Mouse House, το προσωπικό των 30 ερευνητών έδενε ποντίκια και κουνέλια σε μηχανές καπνίσματος, βάζοντας τα ζώα να εισπνέουν με την βία τον καπνό τσιγάρου. Μετά από χρόνια που βασάνιζαν τα ζώα με αυτόν τον τρόπο, οι επιστήμονες συνέδεσαν το κάπνισμα με το εμφύσημα. Η εταιρική πλευρά της Reynolds δεν ήθελε οι αποδείξεις που υποστηρίζουν την σχέση μεταξύ του καπνίσματος και των απειλητικών για την ζωή ασθενειών να φτάσουν στο κοινό, και έτσι πίεσε τους ερευνητές να της παραδώσει της πληροφορίες. Η έρευνα καταστράφηκε «συμπτωματικά». Η διοίκηση της Reynolds American απέλυσε τους ερευνητές, σκότωσε τα εναπομείναντα ζώα και διέκοψε την λειτουργία του Mouse House. Στις μέρες μας, η Reynolds χρησιμοποιεί μια ερευνητική εταιρία που λέγεται Covance για να τα πειράματα στα ζώα. Το 2004, ένας εξεταστής που δούλευε μυστικά διείσδυσε στην Covance και βιντεοσκόπησε την κακοποίηση των ζώων συμπεριλαμβανομένων των ερευνητών να χτυπούν μαϊμούδες, να της πετάνε πάνω στα κλουβιά τους και να της αφήνουν άρρωστες και τραυματισμένες χωρίς κτηνιατρική φροντίδα. Η Covance είναι επίσης η νούμερο 1 κτηνοτρόφος σκυλιών στην Αμερική (συγκεκριμένα Beagles) με σκοπό τον πειραματισμό. Ο «πειραματισμός στα Ζώα» μπορεί να περιλαμβάνει τα πάντα, από τον εξαναγκασμό στα ζώα να καπνίζουν τσιγάρα μέσω σωλήνων που έχουν εισαχθεί στο λαιμό τους, την τοποθέτηση τοξικών χημικών ουσιών στα μάτια ή το δέρμα των ζώων, μέχρι και το βίαιο τάισμα δηλητηριωδών ουσιών. Σε πολλά σκυλιά είχαν ξεριζωθεί οι κοιλότητες στο στήθος ή τους είχαν αφαιρεθεί τελείως τα πόδια για να δοκιμάσουν τις επιπτώσεις της νικοτίνης στο κυκλοφορικό σύστημα. Οι πίθηκοι επίσης είναι σε πολύ άσχημη κατάσταση στην Covance στο όνομα του Μεγάλου Καπνού. Οι μαϊμούδες δένονται σε καρέκλες ή σε μικρά κλουβιά και εξαναγκάζονται να εισπνέουν καπνό. Στις έγκυες μαϊμούδες κάνουν ενέσεις νικοτίνης και έπειτα τα μωρά τους τεμαχίζονται όταν γεννηθούν. Οι γάτες επίσης πιέζονται να εισπνέουν καπνό για να δοκιμάσουν τις επιπτώσεις της νικοτίνης στα καρδιακά αντανακλαστικά. Αυτές οι πληροφορίες είναι συγκεκριμένα για την Reynolds American, αλλά όλες οι μεγάλες εταιρίες καπνού (συμπεριλαμβανομένης της Phillip Morris και της Lorillard) χρησιμοποιούν πειράματα στα ζώα, και επίσης τα τσιγάρα των περισσότερων εταιριών περιέχουν συστατικά από ζώα. Καπνίζοντας τσιγάρα, υποστηρίζετε τα πειράματα στα ζώα. Στην πραγματικότητα, κάθε χρόνο , προκαλείτε τον βασανισμό και φόνο σε περισσότερα από* :
66.610 σκυλιά
57.531 πιθήκους
58.598 γουρούνια
245.786 κουνέλια
22.921 γάτες
176.988 χάμστερ
221.286 ινδικά χοιρίδια
(Πληροφορίες από την στατιστική της USDA του 2005)
*Δεν υπέβαλλαν όλα τα εργαστήρια τις πληροφορίες τους, και οι αρουραίοι και τα ποντίκια δεν θεωρούνται «αληθινά ζώα», το ίδιο και ο θάνατος τους, ενώ κάθε χρόνο ο αριθμός των εκατομμυρίων δεν καταγράφεται.
Αποψίλωση των δασών και ο Τρίτος Κόσμος
Στην Ουρουγουάη και στην Νότια Κορέα, το 40% της αποψίλωσης των δασών είναι εξαιτίας της βιομηχανίας του καπνού. Στο Μαλάουι, όπου το τρία τοις εκατό των αγροτών καλλιεργούν καπνό, σχεδόν το 80% των δέντρων που κόβονται είναι για την ωρίμανση του καπνού. Το 1985, 4,1 εκατομμύρια εκτάρια (αυτό είναι περίπου 9.884.216 στρέμματα) της έκτασης της Γης ήταν υπό την καλλιέργεια καπνού - το 73% από αυτό ήταν σε αναπτυσσόμενες χώρες. Αυτό είναι το 0,3% της καλλιεργήσιμης γης του κόσμου, σε σύγκριση με το 0,7% για τον καφέ, το 2,3% για το βαμβάκι και το 16,3% για το σιτάρι. Η Μαλαισία έχει το μεγαλύτερο ποσοστό, 4,3%, και επόμενη είναι η Ζιμπάμπουε με 3%. Αυτή η έκταση θα ήταν καλύτερο αν χρησιμοποιείται για παραγωγή τροφής, αλλά λόγω της φύσης της βιομηχανίας καπνού, οι αγρότες στις αναπτυσσόμενες χώρες έχουνε μεγαλύτερα κέρδη αναπτύσσοντας μια καλλιέργεια που σκοτώνει ανθρώπους παρά να τους ταΐζει. Οι καλλιέργειες καπνού συχνά καλύπτονται με χημικά (ζιζανιοκτόνα, λιπάσματα, φυτοφάρμακα), που καταστρέφουν το έδαφος, αναγκάζοντας τους αγρότες να κόψουν και άλλα δέντρα για να κάνουν χώρο για τις καλλιέργειες. Χωρίς καν να υπολογίζουμε το χαρτί περιτυλίγματος, την συσκευασία και τα έντυπα διαφημιστικά -τα οποία απαιτούν κατά βάρος τόσο χαρτί όσο ο καπνός που καλλιεργείται- σχεδόν 600 εκατομμύρια δέντρα κόβονται κάθε χρόνο για να παρέχουν τα απαραίτητα καύσιμα για την ξήρανση του καπνού. Αυτό σημαίνει ότι ένα στα οχτώ δέντρα που κόβεται κάθε χρόνο παγκοσμίως, καταστρέφεται για την παραγωγή καπνού. Οι αγρότες στις αναπτυσσόμενες χώρες συνεχίζουν να καλλιεργούν καπνό εξαιτίας των μεγάλων οικονομικών κινήτρων από τις πολυεθνικές εταιρίες σαν την Phillip Morris και την Reynolds American. Με δελεασμούς όπως τις προμήθειες γεωργικών εργαλείων ή την εγγυημένη ξένη ανταλλαγή για τις καλλιέργειες τους, οι αγρότες είναι απρόθυμοι να χρησιμοποιήσουν την έκταση τους για οτιδήποτε άλλο. Ακόμα και όταν μερικές εταιρίες προσπαθούν να ενισχύσουν την οικολογική φήμη τους προσφέροντας τους να μεταφυτεύσουν δέντρα στα πλεονάζουσα χωράφια, οι αγρότες καπνού χρησιμοποιούν την μικρή εναπομείναντα έκταση για την καλλιέργεια τροφής για τις οικογένειες τους. Επιπλέον, αν οι αγρότες σταματούσαν να καλλιεργούν καπνό και καλλιεργούσαν μόνο τροφή -όπως πρότεινε πριν από μια δεκαετία η Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Γέιλ- 10 με 20 από τα 28 εκατομμύρια των ατροφικών ανθρώπων του κόσμου θα μπορούσαν να ταϊστούν. Εκτός από την διάβρωση του εδάφους, η αποψίλωση των δασών επηρεάζει επίσης την ατμόσφαιρα, αυξάνοντας το επίπεδο της εκπομπής του διοξειδίου του άνθρακα, υπεύθυνο για την υπερθέρμανση του πλανήτη. Επιστήμονες που συνδέονται με την ομάδα κλιματικής έρευνας «Global Canopy Programme» στην Αγγλία, αναφέρουν ότι τα 51 εκατομμύρια στρέμματα δασών που κόβονται κάθε χρόνο παγκοσμίως είναι υπεύθυνα για το 25 τοις εκατό των αερίων για την θερμότητα. Με αυτό το πρότυπο, τα 9 εκατομμύρια στρέμματα δασών που αποψιλώνονται κάθε χρόνο για την παραγωγή καπνού είναι υπεύθυνα για περίπου το 5 τοις εκατό της εκπομπής των αερίων του θερμοκηπίου.
«Ο καπνός είναι στην καρδιά του τρομακτικού παθολογικού παγκόσμιου συστήματος της καπιταλιστικής γεωργίας που βάζει το δικαίωμα των ανθρώπων του Πρώτου Κόσμου να δηλητηριάζουν τους εαυτούς τους πάνω από το δικαίωμα των ανθρώπων του Τρίτου Κόσμου να φάνε.»- Nick Riotfag
Καπνίζοντας υποστηρίζετε την αποψίλωση των δασών και την παγκόσμια πείνα.
Επίσης, σκοτώνει ανθρώπους
Επομένως, γνωρίζεις ότι το κάπνισμα σε σκοτώνει. Πιστεύω πραγματικά ότι ο καθένας πρέπει να έχει το δικαίωμα να σκοτώνει τον εαυτό του αν το θέλει. Ωστόσο, είναι σημαντικό να θυμάστε ότι δεν ζείτε σε μια φούσκα και ότι οι ενέργειες σας έχουν αντίκτυπο στους γύρω σας. Δεν αποτελεί έκπληξη ότι η βιομηχανία καπνού σκοτώνει περίπου 500.000 Αμερικανούς κάθε χρόνο, οι 50.000 εξ αυτών είναι παθητικοί καπνιστές. Εκτιμάται ότι κάθε χρόνο παγκοσμίως υπάρχουν 6 εκατομμύρια θάνατοι που σχετίζονται με τον καπνό. Αυτό σημαίνει πως αν καπνίζετε κοντά σε άλλους ανθρώπους, τους δηλητηριάζετε. Αυτό από μόνο του είναι αρκετά χυδαίο και εγωιστικό, αλλά ας συνεχίσουμε. Οπότε, 500.000 άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο ανάβοντας ένα πώμα από χαρτί, φυτά και χημικά και εισπνέοντας τα μέσα στα σώματα τους. Οι πιθανότητες είναι να έχετε χάσει κάποιον που πέθανε λόγω προβλημάτων υγείας από το κάπνισμα. Καπνίζοντας τσιγάρα, μπορείτε να σκοτώσετε τον εαυτό σας με στεφανιαία καρδιακή νόσο, καρκίνους του πνεύμονα, του λάρυγγα, της στοματικής κοιλότητας, της κύστης, του πάνκρεας, του νεφρού και του οισοφάγου, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, και εμφύσημα. Παγκοσμίως το 2004, το παθητικό κάπνισμα εκτιμάται ότι προκάλεσε 379.000 θανάτους από ισχαιμική καρδιοπάθεια, 165.000 από λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος, 36.900 από άσθμα, και 21.400 από καρκίνο του πνεύμονα. 603.000 αναλογούσαν οι θάνατοι το 2004 λόγω του παθητικού καπνίσματος, το οποίο ήταν περίπου το 10% της θνησιμότητας παγκοσμίως.
Αν νοιάζεστε για τα έμβια όντα τριγύρω σας, κομμένες οι μαλακίες.
Κατηγορίες
- Ανακοινώσεις (5)
- Αναρχία (32)
- Αναρχισμός (2)
- Αντισπισισμός (10)
- Αποσπάσματα (6)
- Άρθρα (75)
- Ατομικισμός (3)
- Αυτόχθονες Λαοί (5)
- Βίντεο (14)
- Βιοτεχνολογία (1)
- Διαλεκτική (1)
- Δράσεις-Εκδηλώσεις (81)
- Ενάντια στη Γούνα (17)
- Εξαρτήσεις-Ναρκοκουλτούρα (3)
- Ηθική (1)
- Καταστολή (7)
- Κείμενα (72)
- Κοινωνική Οικολογία (3)
- Μαρξισμός (1)
- Μηδενισμός (3)
- ΜΟVE (1)
- Μπούκτσιν (4)
- Μπροσούρες (12)
- Οικονομική Στήριξη (5)
- Ολική Απελευθέρωση (110)
- Πειράματα-Ζωοτομία (8)
- Πολιτικοί Κρατούμενοι (37)
- Πορείες (1)
- Πριμιτιβισμός (41)
- Προστασία της Φύσης (50)
- Σπισισμός (15)
- Συνεντεύξεις (5)
- Φυλακισμένοι Αγωνιστές (44)
- Χάος (2)
- ALF (2)
- Bite Back (3)
- Bush Warriors (1)
- CD (1)
- Crimethinc. (4)
- Downloads (17)
- Earth First (2)
- ELF (1)
- FNXVX (4)
- Food Not Bombs (1)
- Green Anarchy (7)
- ManLiftingBanner (1)
- Sea Shepherd (8)
- SHAC (1)
- Straight Edge (1)
- Survival International (3)
- Vegan Straight Edge (12)


